loki's blog

Mandriva 2009.1 Spring - pierwsze spojrzenie

2009-05-02T15:37:00.000+02:00

--> Mandriva jak zwykle przygotowała wydanie wiosenne swojego systemu, według niektórych najbardziej wyczekiwanej dystrybucji tej wiosny. Wielu użytkowników czekało za edycją wiosenną wydania 2009, ponieważ odczuli bardzo dużą niechęć do francuskiego systemu związku z wprowadzeniem tam środowiska KDE4 (wiem... każdy mógł wybrać sobie GNOME...), które w wersji 4.1 nie zachwycało szybkością i stabilnością.

--> Dystrybucję tą jak zwykle instaluję na 3 komputerach. Jednym bardzo wolnym (Duron 850Mhz), drugim szybszym (Athlon64 3800+) oraz na laptopie (HP Compaq 6820s). W zależności od parametrów sprzętu wybieram GNOME/KDE. KDE 4 stało się już tak miłe w używaniu, że na laptopie może zagościć i wszystkich zachwycać swoim wyglądem.

--> Moim zdaniem najlepszym wyborem jest instalacja Mandrivy w wersji One – mniej zajmuje, nie instaluje mnóstwa niepotrzebnym pakietów i lepiej radzi sobie z zamkniętymi sterownikami. Dlatego też od kilku wydań wstecz wybieram tę wersję.

--> Instalator w wersji Free posiada kilka nowości. Jedną z najważniejszych zmian w tym wydaniu jest dodanie do niego HDT (Hardware Detection Tool). Bardzo dużym udogodnieniem jest możliwość przeglądania partycji spod poziomu instalatora. Zostało dodane też wsparcie dla dysków powyżej 1TB dla drake'a odpowiedzialnego za partycjonowanie dysku. Dla niektórych bardzo ważną nowością może okazać się wsparcie dla systemu plików EXT4 związane z aktualizacją jądra do wersji 2.6.29.

--> Na pierwszy rzut oka nowości nie widać. Jedyne co się zmieniło i zmienia się zawsze to wygląd bootloadera, bootsplasha, ekranu logowania oraz tapety. Twórcy Mandrivy strasznie przyczepili się do stylu IaOra, o czym świadczy nawet jego przeportowanie do KDE 4. Moim zdaniem styl ten nie zachwyca. Jedyny plus to to, że styl ten jest dostępny dla QT 3, QT 4 oraz GTK. Biblioteka QT w wersji 4.5 dzięki QGtkStyle zapewnia nam integracje wyglądu programów opartych o QT 4 pod GNOME czy XFCE. W repozytoriach pojawił się także gtk-qt-engine, dzięki któremu aplikacje GTK upodabniają się do stylu Oxygen czy też innego. Warto dodać, iż od wersji 2009.1 domyślnym "lekkim" środowiskiem będzie LXDE, które zastąpiło IceWM.

--> System zdecydowanie szybciej się włącza, nawet bez speedboota, który jest domyślnie włączony. Teoretycznie powinien się on uaktywniać podczas drugiego uruchomienia systemu na tym samym jądrze. U mnie na laptopie tak się nie stało – związane było to z jakimiś błędami. Uruchomienie speedboot w sposób ręczny daje dość przyjemny efekt – kilka sekund i widzimy ekran logowania.

--> Nie wiem czemu, ale domyślny skrót Ctrl+Alt+backspace restartujący serwer graficzny został wyłączony. Oczywiście wszystko możemy przywrócić.

--> Mandriva 2009.1 nie zainstalowała automatycznie sterowników dla WiFi w moim laptopie. Nie robiła tego żadna poprzednia Mandriva, ani żadne Ubuntu, więc myślę, że nie jest to jakimś super uchybieniem francuskiego zespołu, który przygotowuje ten system. W przeciwieństwie do WiFi wbudowany Bluetooth został wykryty i skonfigurowany automatycznie. Działa on bardzo dobrze. Problem niezgodności nowego BlueZ z komponentem KDEBluetooth4 stał już się przeszłością. Bezproblemowo działa także czytnik kart SD/MMC.

--> W MCC nie pojawiły się znaczne udoskonalenia. Jak w poprzednich wersjach możemy w nim skonfigurować cały system, zrobić kopię zapasową danych oraz zsynchronizować Mandrivę z Windowsem. Do nowości można zaliczyć dodatkowe możliwości konfiguratorów związanych z bezpieczeństwem systemu. Użytkowników migrujących z Windows może ucieszyć styl drake'a odpowiedzialnego za informacje o sprzęcie. Drzewo ze sprzętem przypomina teraz bardziej „Menadżer urządzeń” znany z systemu Microsoftu. W laptopie po wejściu w tego drake'a system od razu zaproponował instalację sterowników do WiFi. Zrobił wszystko automatycznie, co stało się bardzo miłym zaskoczeniem.Zamknięte sterowniki do karty graficznej na starym GeForce 2 MX oraz 7300GT zainstalowały się automatycznie. Podobnie na laptopie, gdzie gości Radeon Mobility X1350. Nie wiem czemu, ale po włączeniu efektów KWin system czasem od razu, a czasem po jakiś czasie się zawiesza. Nie da się ruszyć myszką - wszystko całkowicie staje. W RC1 było podobnie. Domyślnym serwerem dźwiękowym jest nadal PulseAudio, co może niektórych zasmucić, jednakże możemy go wyłączyć.

--> Graczy, którzy używają Wine oraz PulseAudio zapewne bardzo ucieszy wsparcie Wine dla tego systemu dźwiękowego. Programistów nowe środowisko programistyczne z QT Creator na czele. Osoby pracujące w biurze najnowsza wersja pakietu OpenOffcie.org, który domyśnie posiada dodatki do optymalizacji, czy nawet minimalizacji prezentacji oraz importu PDF. A fanatyków, którzy spierają się kto ma szybszy system Phoronix Test Suite.

--> Bardzo miłą rzeczą jest poprawnie działająca hibernacja i wstrzymanie systemu. Nie spotkałem się jeszcze z Linuksem, na którym te funkcje działają tak stabilnie i szybko na nowo zainstalowanym systemie bez żadnego grzebania. Konfiguracja zarządzania energią KDE pozwala na dowolne modyfikacje, np. po zamknięciu pokrywy laptopa system się hibernuje.

--> Wydaje mi się, że jest to bardzo dobre wydanie. Wersja ta działa bez problemów. Jest bardzo miła w użyciu i dopracowana. KDE w wersji 4 nie jest przekleństwem tego systemu. W przeciwieństwie do wersji sprzed pół roku dzięki niemu Mandriva 2009.1 Spring może zdobyć jeszcze większą popularność i zachęcić do siebie wielu użytkowników.

bla

2009-04-10T14:26:00.001+02:00

http://pl.download.nvidia.com/XFree86/Linux-x86/180.44/NVIDIA-Linux-x86-180.44-pkg1.run

levelHead - innowacyjna gra OpenSource

2009-03-24T17:29:00.002+01:00

--> Innowacyjność tej gry polega na interakcji środowiska realnego z wirtualnym. Do grania potrzebujemy praktycznie 2 elementy: plastikową kostkę 5x5x5 cm oraz kamerę internetową.

--> Kamerę ustawiamy przed sobą, tak, aby była w niej widoczna trzymana w ręku kostka. Plastikowym gadżetem przechylamy w dowolną stronę, co sprawia, że człowieczek w wirtualnym pokoju na ekranie porusza się. Celem gry jest znalezienie wyjścia. Niektóre drzwi prowadzą donikąd, dlatego też ważne jest przestrzenne zapamiętanie ogółu pomieszczeń.

--> levelHead został stworzony na Debianie przy pomocy narzędzi:

Vim
Blender
osgART
OpenSceneGraph
ARToolKit
ARToolKitPlus
osgCal

--> Trudno opisać, o co tak na prawdę chodzi w grze, dlatego zachęcam do obejrzenia filmu (uwaga! filmik przedstawia jak ukończyć 3 pierwsze pokoje):

Yo Frankie! - konkurs na nowe poziomy zakończony

2009-03-21T17:33:00.000+01:00

--> Na początku tego roku, programiści gry Yo Frankie! ogłosili konkurs. Zasady były dość proste - wygrywał autor najlepszego poziomu. Do głównych kryteriów oceny należało: ogólny projekt poziomu, jego grywalność oraz jakość wykonania. Dodatkowe plusy można było otrzymać za: kreatywny pomysł, zagadki logiczne oraz możliwość grania w trybie multiplayer.

--> Zachętą do pracy były niewątpliwie nagrody, które wyglądały naprawdę interesująco:

pierwsza nagroda - 250 euro
druga nagroda - 150 euro
trzecia nagroda - 100 euro

--> Pierwszą nagrodę otrzymał Moraes Junior z poziomem Nut. W poziomie tym zostało wykorzystane dość sporo możliwości silnika, np. katapulta, czy też platformy unoszące się na lawie. Aby ukończyć poziom należy zebrać wszystkie owce na przeciwwadze, która z kolei uruchomi katapultę, a ta wystrzeli głównego bohatera w stronę zakończenia poziomu.

--> Druga nagroda powędrowała w ręce Bruno Franci z poziomem Lighthouse. Akcja tego poziomu rozgrywa się na wyspie, co sprawia, że wygląda on naprawdę bajecznie. Celem poziomu jest dotarcie do latarni morskiej.

--> Ostatnim szczęściarzem okazał się Bradley Wabbersen, który otrzymał trzecią nagrodę wraz z poziomem Underworld. Poziom ten nie jest tak rozbudowany jak poprzednie 2. Jest dość prosty, co spodobało się oceniającym.

--> Całą grę wraz z nowymi poziomami można pobrać tutaj.

Jądro Linuksa ratuje zwierzęta - nowe logo gałęzi Linusa

2009-03-19T17:28:00.003+01:00

--> Tux, który jest oficjalnym logo Linuksa, a zarazem jego maskotką zostanie zastąpiony przez Tuza w gałęzi jądra rozwijanej przez Linusa Torvaldsa.

-->Tuz to diabeł tasmański (Tasmanian Devil). Gatunek ten jest zagrożony wyginięciem, dlatego też, podczas trwania tegorocznej konferencji Linux.Conf.Au podjęto decyzję zmiany loga w wydaniu 2.6.29. Zmiana ta ma zwiększyć zainteresowanie tym wymierającym gatunkiem. Tux powróci wraz z wydaniem jądra oznaczonym numerkiem 2.6.30.

--> Oto nowy kolega Tuksa - Tuz:

Mandriva Linux 2009.1 RC1

2009-03-12T13:21:00.000+01:00

--> Pierwsza wersja kandydująca o nazwie kodowej “pomerol” dystrybucji Mandriva Linux 2009.1 została wydana. Przynosi ona wiele nowości. W dystrybucji można znaleźć: kernel 2.6.29 RC6, X.org 1.6.0, QT 4.5, KDE 4.2.1, GNOME 2.25.92, Xfce 4.6 oraz OpenOffice.Org 3.0.1.

--> Wraz z wydaniem RC1 Mandriva eksperymentuje z hybrydowymi obrazami ISO, dzięki którym możemy bootować system z pendriva (obrazem przystosowanym do tego zabiegu jest jak na razie tylko obraz One GNOME). Pojawiło się wsparcie dla systemu plików ext4. Zaktualizowano Syslinux do najnowszej wersji 3.73 i dodano do niego moduł HDT (Hardware Detection Tool). Poprawiono: DrakX - instalator, Draksnapshot - narzędzie do wykonywania kopii zapasowych, drakx-net - interaktywna zapora sieciowa oraz msec - zbiór pakietów związany z zarządzaniem poziomem bezpieczeństwa w systemie. W tej wersji został dołączony także Speedboot, ale wciąż nie jest on domyślnie włączony. Dodano nowy domyślny ekran GRUBa, bootowania oraz tapetę. Odnowione zostało także K menu. Qt Creator znajduje się od teraz w publicznych repozytoriach.

--> Wersja RC1 jest dostępna:

Free DVD edition (dla architektury x86-32 oraz x86-64) - tradycyjna instalacja
One KDE (tylko dla architektury x86-32) - liveCD z instalacją
One GNOME (tylko dla architektury x86-32) - liveCD z instalacją
Dual arch (dla obu architektur x86-32 i x86-64) - płyta instalacyjna

KDE 4 like Windows 7 - STask

2009-02-27T10:23:00.007+01:00

--> Jak to zwykle bywa, wszyscy poszukują różnic, czy też podobieństw między różnymi środowiskami graficznymi. W ostatnim czasie numerem jeden porównań stał się Windows Vista i KDE 4. Nie ukrywam, że wg. mnie dużo rzeczy ściągnięte jest z KDE do Visty i na odwrót. Bo przecież każdy chce mieć w swoim środowisku to co najlepsze - prawo dżungli ;D

--> Wczoraj na KDE-Look.org przeglądając nowości natrafiłem na bardzo ciekawy plasmoid - STask - lista otwartych okien na panelu, nie jest już zwykłą listą zawierającą ikonkę i tytuł okna. Na panelu od tej chwili znajdują się tylko ikonki okien. Bez żadnych wyrzutów sumienia mogę stwierdzić, że jest to zrypane z "siódemki", czego sam autor nie ukrywa. Mówi on wprost, że chce zrobić coś w stylu tego co widać na filmiku. Plasmoid ten przez krótki okres wzbił się na szczyt listy, więc można śmiało powiedzieć, że pomysł jest bardzo trafiony. Dodam, że jest on jeszcze w wczesnej fazie rozwoju.

--> Porównanie tej samej listy programów na klasycznym pasku i na STask:

--> STask posiada bardzo przyjemną konfigurację. Możemy zmieniać wszystko co potrzebne. Od wielkości ikon do odstępów między nimi:

--> Bardzo fajną opcją, jest "rozsuwanie" ikonek - po najechaniu na którąś z nich jest ona rozsuwana i wtedy widzimy całość. Tutaj widać także, efekt podświetlenia najechanej ikony. Nie jestem pewny, ale wydaje mi się, że jednym z minusów panelu w Windows 7 był brak różnicy między zminimalizowanymi, czy też aktywnymi oknami, a niezminimalizowanymi. Tutaj wyraźnie widać, które jest jakie:

--> Jak widać, lista mieszczących się okien widocznych na pasku jest ogromna. Nigdy więcej pełnego panelu!

--> U góry napisałem tak, jakbym był przeciwny takim kopiowaniem pomysłów od innych. Wg. mnie jak inny mogą kopiować, to czemu nie ja?

"Oka, udało mi się samemu rozwiązać, zamykamy" - ?!

2009-02-26T00:02:00.003+01:00

--> Po raz kolejny spotykam się na forum, nie tylko Mandrivy z przykładem osobnika - "Udało mi się rozwiązać problem, można zamknąć". Nie jest to jakaś wielka zbrodnia, lecz irytujące postępowanie, które pewnie nie tylko mnie denerwuje.

--> Ile razy szukam w Googlach rozwiązania jakiegoś problemu i np. widzę: "[SOLVED] Nie ma polskich znaków...". Wchodzę uradowany, że to będzie to, czytam po kolei wszystkie wypowiedzi aż dojeżdżam do końca i moim oczom ukazuje się post: "Udało mi się samemu rozwiązać, dzięki wszystkim. Można zamknąć.". Wiem, że nie jest to przez niechęć dzielenia się informacją, ale przez zwykłą niewiedzę (a może euforie jaka towarzyszy osiągniętemu sukcesowi?), że opis rozwiązania danego problemu może komuś pomóc, przydać się.

--> Oka, chyba wszyscy wiedzą o co chodzi - można zamknąć ;)

Oops... Troszkę czasu minęło

2009-02-23T14:12:00.003+01:00

--> Kilka dni po napisaniu postu na temat PlayOnLinux chciałem napisać następny, lecz... jakoś mi się odechciało. Po tygodniu znów z myślą o napisaniu czegokolwiek wszedłem na blog, ale wszystko się skończyło tak jak poprzednim razem. Później w ogóle już nawet nie wchodziłem na niego, ponieważ coraz bardziej się zniechęcałem (jak to zwykle bywa w moim przypadku - na początku wielki zapał, a później wszystko przechodzi).

--> W poprzednim tygodniu bardzo ucieszył mnie fakt, iż mój artykuł na temat instalacji Mandrivy 2009.0 w wersji Free znalazł się na stronie JakiLinux.org. Lepiej późno niż wcale ;)

--> Od 2 dni posiadam kierownice (Logitech Formula). Jej konfiguracja była... a raczej jej nie było - wszystko zrobiło się automatycznie. Działa bardzo dobrze. Gry, w które na razie grałem na niej to SuperTuxKart i Racer. Bardzo ucieszył mnie fakt, iż kierownica współpracuje nawet z aplikacjami zainstalowanymi pod Wine. TrackMania Forever śmiga aż miło. Chciałem pograć sobie jeszcze w F1 Challange (też pod Wine), lecz nic z tego nie wyszło.

--> Na forum Mandrivy jest coraz gorzej. Można uzyskać pomoc, lecz nie ma takiej atmosfery jak kiedyś. W ShouyBox cisza. Postów na luźne tematy brak. 2 lata temu, czy nawet rok... to były czasy...

--> Jeszcze tylko tydzień ferii i szkoła :|

PlayOnLinux 3.3 wydane!

2009-01-26T14:36:00.001+01:00

Oto pierwsza wersja PlayOnlinux na rok 2009!

Wersja ta nie wprowadza żadnych poprawek związanych z grafiką czy skryptami. Przynosi ona dość poważna zmianę związaną z zarządzaniem wersjami Wine przez PlayOnLinux.

Zmiana to pozwala na wykorzystywanie paczek Wine przygotowanych specjalnie dla PlayOnLinux.

Oznacza to, że nie jesteśmy już dłużej uzależnieni od repozytoriów Debiana, na których znajdowały się archiwalne wersje Wine. Jest to bardzo dobra wiadomość, ponieważ zmiana ta rozwiąże problemy, które występowały na dystrybucjach innych niż Debian. Repozytoria dla PlayOnLinux prowadzone są przez członka zespołu (MulX).

Każda nowa wersja Wine będzie kompilowana automatycznie w niedzielną noc (jeśli w ogóle zostanie wydana), a w menu PlayOnLinux pojawi się z rana w poniedziałek.

Każda wersja będzie pracować na wszystkich dystrybucjach używających Glibc w wersji wyższej niż 2.3.6, co nie powinno być problemem, ponieważ takowa wersja powinna znajdować się w każdej dystrybucji wydanej od 2006 roku (Glbic 2.3.6 ujrzało światło dzienne 3 listopada 2005 roku).

Funkcjonalność ta pozwoli na rozwiązanie problemów użytkowników Mandrivy 2008.0 z wcześniejszymi wersjami PlayOnLinux i najnowszymi wersjami Wine. Problem ten prawdopodobnie występował także na innych dystrybucjach.

Oznacza to, że już nigdy więcej nie będziemy używać kompresji lzma (LZMA) dla starszych paczek.

Uwaga 1: Wersje RC nie będą już miały takiej samej nazwy; stary menadżer wersji Wine korzystał z tyldy (~) przy oznaczeniach wersji, nowy korzysta z myślników (-), np. 1.0~rc1 --> 1.0-rc1. Jeśli instalator nadal korzysta ze starych oznaczeń prosimy o kontakt w celu poprawienia błędów.

Uwaga 2: Jeśli napotkasz błąd podczas korzystania z pakietów Wine (pakietów, nie błędów samego Wine) - prosimy o kontakt.

Wiadomość dla osób tworzących paczki: lzma nie jest już dalej wymagany!

PS: jako bonus możesz używać wersji Wine oznaczonej numerkiem 0.9.7.

Autor: marieuh

Uszkodzona partycja?!

2009-01-20T16:27:00.003+01:00

--> W sobotę w repozytoriach Archa pojawiło się nowe jądro - 2.6.28. Bez zastanowienia uaktualniłem cały system. Po ponownym uruchomieniu okazało się, że jedna z moich partycji jest uszkodzona.

Either the superblock or the partition table is likely to be corrupt!

--> Z nadzieją na szybką naprawę przepuściłem ją przez fsck i ponownie uruchomiłem kompa. Problem się powtórzył. Partycja ta była dla mnie o tyle ważna iż były tam wszystkie dane, które posiadałem w na moim profilu. Uruchomiłem Mandrivę, która korzysta także z tej partycji. Ten Linux przeskanował ją automatycznie, a system działał bez problemu. Nie wiedziałem co jest - Mandriva i Arch korzystają z tej samej partycji, na jednym działa, a na drugim nie. Przypomniało mi się, że przy ręcznej kompilacji jądra 2.6.28 występował taki sam problem, lecz myślałem iż to moja wina. Poczytałem i dowiedziałem się, iż jest to związane z niespójnościami związanymi z oznaczeniami początkowych i końcowych sektorów partycji. Więc zmiana rozmiaru partycji.

--> Uruchomiłem Ubuntu z LiveCD wraz z GParted. Mój SWAP miał 1GB więc i tak zdecydowanie za dużo. Zmniejszyłem go do 256MB, a wolną przestrzeń połączyłem z uszkodzoną partycją. Wszystko trwało grubo ponad 7 godzin (99GB, dysk 7200rpm). Efekt na szczęście był zgodny z oczekiwaniami.

--> Przyczyną była raczej aktualizacja jądra, a co za tym idzie nowsza wersja fsck, który czepiał się moich danych.

HP Compaq 6820s w parze z Mandrivą 2009.0

2009-01-12T15:56:00.006+01:00

--> Jaki Linux na laptopa? Może Mandriva?! Tak więc, mam laptopa HP Compaq 6820s. Niczym się nie wyróżnia poza 17" ekranem i ładnie pstrykającymi guziczkami. Postanowiłem wywalić zainstalowaną na nim starą Mandrivę 2008.1, która działała tak jak działała - za dużo nikt z niej nie korzystał, więc nie była skonfigurowana do końca.

--> Zaczęło się od instalacji. Wybrałem wszystkie możliwe środowiska, bo nie wiedziałem, które będzie używane tam jako domyślne. Jedyny problem jaki wystąpił to domyślne sterowniki do Wi-Fi - instalator instalował sterowniki otwarte, które nie chciały wykrywać żadnych sieci. Po instalacji zdecydowałem, że domyślnym i jedynym środowiskiem będzie jednak stare dobre KDE 3. Usunąłem niepotrzebne paczki i przeprowadziłem całkowitą aktualizację systemu, po tym dociągnąłem brakujące komponenty KDE w wersji 3.5.10 i mogłem spokojnie przejść do dalszej konfiguracji - Wi-Fi. O dziwo nie trzeba było dużo grzebać. Wystarczyło zassać paczki ze sterownikami do Broadcom, a następnie stworzyć nowe połączenie i Wi-Fi śmigało aż miło. Coś mnie skłoniło, żeby wejść w informacje o sprzęcie w MCC. Po wejściu w tego Draka zostałem poinformowany, że sterowniki do mojej karty graficznej nie są zainstalowane i czy chcę aby Mandriva wykonała to za mnie. Z ciekawości skorzystałem z tego rozwiązania - jak się później okazało był to bardzo dobry wybór, ponieważ trwało to krótko, było banalnie łatwe, a co najważniejsze wszystko dobrze działało. Następnie postanowiłem skorzystać z Bluetooth, ale niestety nie był on jeszcze zainstalowany. Szybkie wejście w RPMDrake i zainstalowane: bluez wraz z kdebluetooth. Wszystko działało. Przycisk od wyłączania WiFi i Bluetooth również. Hibernacji nie testowałem, ale kiedyś na Ubuntu działa bardzo dobrze. Wszystko praktycznie działa. Jedyny problem jaki czasem występuje to migotanie obrazu i jego przesunięcie podczas zamykania systemu.

--> Kluczowe parametry laptopa, z którymi występują czasem problemy pod Linuksem:
-> Intel Pentium Dual-Core T2410 2 GHz (KPowerSave zapewnia nam regulacje szybkości rdzenia oraz korzystanie z różnych schematów jego pracy)
-> 2GB RAM DDR2 (wykrywane jest w całości)
-> Samsung 160 GB HDD SATA (brak problemów, system plików EXT3)
-> ATI Mobility Radeon X1350 (sterowniki własnościowe zainstalowane, akceleracja 3D, rozdzielczość 1440x900)
-> Modem 56 Kb/s (nietestowany)
-> Karta sieciowa 10/100 (działa bez problemów, od ręki)
-> Karta sieci bezprzewodowej Wireless LAN 802.11a/b/g (sterowniki Broadcom z repozytoriów, możliwość wyłączenia modułu przez przycisk na panelu laptopa)
-> Bluetooth (działa bez żadnych problemów, sterowniki bluez wraz z z kdebluetooth, możliwość wyłączenia modułu przez przycisk na panelu laptopa)
-> Touchpad z funkcją przewijania (funkcja przewijania działa bardzo dobrze)
-> Karta dźwiękowa kompatybilność z SoundBlaster Pro (użycie PulseAudio, brak problemów z brakiem dźwięku)

3D chmura tagów na Blogspot / Blogger - Blogumus

2009-01-06T19:47:00.016+01:00

--> Zachwycony przeszukiwaniem tagów za pomocą chmury 3D, która jest dostępna dla WordPress zapragnąłem taką za swoim blogu. Szukałem, szukałem i w końcu znalazłem. Dodawanie tego bajeru do Blogspotu jest jeszcze łatwiejsze.

--> Cały opis w języku angielskim znajduje się na blogu Blogger Buster. Z tego, że jest po angielsku postanowiłem go skrócić i przełożyć na polski.

--> Co to jest i jak działa?
Blogumus jest widgetem wyświetlającym chmurę tagów używając do tego technologi Flash oraz skonwertowanego skryptu z Roy Tanck's WP Cumulus - pluginu dla WordPress. Instaluje się go kopiując kod bezpośrednio do kodu źródłowego szablonu. Blogumus oferuje nam oczywiście zmianę wielości chmury, koloru tła oraz rozmiaru i koloru czcionki tagów. Jego ułożenie w menu możemy modyfikować. Aby zobaczyć Blogumus w akcji nasza przeglądarka musi posiadać uaktywnionego Flash wraz z JavaScript.

--> Instalacja
Instalacja jest wprost banalna. Wchodzimy w konfiguracje blogu, a następnie wybieramy Układ --> Edytuj kod HTML. Przeglądamy kod (lub używamy wbudowanej w przeglądarkę "szukarki") w poszukiwaniu za wpisem :

<b:section class='sidebar' id='sidebar' preferred='yes'>

Za tą linijką wklejamy ten kod (jednakże radzę skopiować ze strony oficjalnej bo u mnie coś się rozjeżdża i nie wiem czy nie posiada błędów):

<b:widget id='Label99' locked='false' title='Labels' type='Label'>
<b:includable id='main'>
 <b:if cond='data:title'>
   <h2><data:title/></h2>
 </b:if>
 <div class='widget-content'>
<script src='http://halotemplates.s3.amazonaws.com/wp-cumulus-example/swfobject.js' type='text/javascript'/>
<div id='flashcontent'>Blogumulus by <a href='http://www.roytanck.com/'>Roy Tanck</a> and <a href='http://www.bloggerbuster.com'>Amanda Fazani</a></div>
<script type='text/javascript'>
 var so = new SWFObject(&quot;http://halotemplates.s3.amazonaws.com/wp-cumulus-example/tagcloud.swf&quot;, &quot;tagcloud&quot;, &quot;240&quot;, &quot;300&quot;, &quot;7&quot;, &quot;#ffffff&quot;);
// usun komentarz na dole aby tlo bylo przezroczyste
 //so.addParam(&quot;wmode&quot;, &quot;transparent&quot;);
 so.addVariable(&quot;tcolor&quot;, &quot;0x333333&quot;);
 so.addVariable(&quot;mode&quot;, &quot;tags&quot;);
 so.addVariable(&quot;distr&quot;, &quot;true&quot;);
 so.addVariable(&quot;tspeed&quot;, &quot;100&quot;);
 so.addVariable(&quot;tagcloud&quot;, &quot;<tags><b:loop values='data:labels' var='label'><a expr:href='data:label.url' style='12'><data:label.name/></a></b:loop></tags>&quot;);
 so.addParam(&quot;allowScriptAccess&quot;, &quot;always&quot;);
 so.write(&quot;flashcontent&quot;);
</script>
   <b:include name='quickedit'/>
 </div>
</b:includable>
</b:widget>

Jeśli wszystko poszło dobrze w naszym menu powinna znaleźć się na pierwszej pozycji chmurka.

--> Dostosowanie Blogumus dla naszych potrzeb
Po instalacji będziemy posiadać domyślne ustawienia:
-> szerokość: 240px
-> wysokość: 300px;
-> kolor tła: białe (wight)
-> kolor tagów: szary (gray)
-> rozmiar czcionki: 12

Jeśli któryś z parametrów Ci nie odpowiada możesz go zmienić. Aby zmienić szerokość oraz wysokość poszukujemy fragment poniższy i zmieniamy pogrubione wartości (pierwsza to szerokość, a druga to wysokość):

var so = new SWFObject("http://halotemplates.s3.amazonaws.com/wp-cumulus-example/tagcloud.swf", "tagcloud", "240", "300", "7", "#ffffff");

Rozmiar zmieniony. Czas na zmianę koloru tła. Poszukujemy w kodzie poniższego fragmentu i zmieniamy pogrubioną wartość (stosujemy postać zapisu kolory wykorzystywany w HTMLu):

var so = new SWFObject("http://halotemplates.s3.amazonaws.com/wp-cumulus-example/tagcloud.swf", "tagcloud", "240", "#ffffff");

Trudno dopasować tło... Zróbmy je przeźroczyste!

// usun komentarz na dole aby tlo bylo przezroczyste
//so.addParam("wmode", "transparent");

Teraz tło ładnie psuje do stylu bloga. Czas na zmianę koloru czcionki tagów. Poszukujemy w kodzie poniższego fragmentu i zmieniamy pogrubioną wartość (stosujemy postać zapisu kolory wykorzystywany w HTMLu):

so.addVariable("tcolor", "#333333");

Wygląda już całkiem nieźle. Brakuje jeszcze zmiany wielkości czcionki. Poszukujemy w kodzie poniższego fragmentu i zmieniamy 12 na własną wartość wartość:

so.addVariable("tagcloud", "

Blogumus wygląda już idealnie. Jedyne co nam nie pasuje to jego pozycja. Zmieniamy to w konfiguracji blogu - Układ --> Elementy strony. Tutaj też możemy zmienić nazwę sekwencji oraz łatwo go usunąć.

--> Reszta informacji znajduje się na blogu Blogger Buster.

Podsumowanie roku 2008 wraz z PlayOnLinux

2009-01-04T22:40:00.000+01:00

Podziękowania za:
- ponad 200 dostępnych aplikacji
- POL został uruchomiony ponad 2 miliony razy!
- najbardziej popularną aplikacją bez wątpienia był "Internet Explorer 6" wraz z 15000 wywołaniami, a zaraz za nim "Stream" z 14000
- tytuł najmniej popularnej aplikacji przypadł "Sam and Max" 203, 204 i 205 z odpowiadnio 9, 7 i 9 wywołaniami
- najczęściej pobieranym patchem został "DirectX 9 : February 2005 - December 2006 patch" wraz z ponad 21000 wywołaniami
- przycisk odświeżania repozytoriów został użyty ponad 200000 razy w wersjach 3.x

Co się wydarzyło w 2008 roku związanego z POL:
- kilku członków odeszło (Zoloom, Guku, ...)
- inni dołączyli (Toumeno, Marieuh [hi])
- pierwszą dostępną wersją Wine w 2008 roku była wersja 0.9.53, a ostatnią 1.1.11
- dodano nowe funkcjonalności do POL, a niektóre usunięto: wbudowany IRC, możliwość szukania w menu instalacji

Autor: marieuh

Co nas czeka w 2009 roku w świecie Wolnego Oprogramowania

2009-01-01T15:51:00.002+01:00

--> Takie noworoczne zapowiedzi na 2009 rok. Tłumaczenie z PlayOnLinux.com.

Więc co developerzy Wolnego Oprogramowania przygotowują dla nas na rok 2009? Podążając za informacjami jakie Scoffoni znalazł i opublikował na swoim blogu przestawię je tutaj.

Tutaj notki:
- styczeń : KDE 4.2
- luty : FreeBSD 7.2
- marzec : Firefox 3.1, GNOME 2.26.0, Open Office 3.1, Mono 2.4, Wordpress 2.8, Frugalware 1.0 Anacreon
- 16 kwietna : Mandriva 2009.1
- 23 kwietnia : Ubuntu 9.04
- 1 maja : OpenBSD 4.5
- 26 maja : Fedora 11
- 30 czerwca : KDE 4.3, FreeBSD 8.0
- sierpień : Wordpress 3.0
- wrzesień : Open Suse 11.2
- październik : Ubuntu 9.10
- 1 listopada : OpenBSD 4.6

Dwa inne projekty, które mogą ujrzeć światło dzienne w 2009 roku:
- Thunderbird 3
- Debian 5 (lenny)

Jeśli masz jakieś informację z dokładnymi datami wydania nie wahaj się! Napisz w komentarzu wraz ze źródłem tej informacji.

Źródło: Philippe Scoffoni' s blog.
Podziękowania dla: atem18 i mehd36.

Autor: Blondvador

Nowy skrypt PlayOnLinux - C & C - Red Alert 3

2008-12-29T23:06:00.006+01:00

--> Z tego powodu iż aktualnie jestem osobą odpowiedzialną za polskie tłumaczenie strony oraz programu PlayOnLinux postanowiłem zamieszczać tłumaczenia także tuta - na blogu.

Cześć wszystkim!

Jeśli masz ochotę podbić świat, zniszczyć bezlitośnie wrogów i zmienić bieg historii to Command and Conquer Red Alert jest stworzone dla Ciebie! Akcja gry będzie miała miejsce w trzech różnych frakcjach bojowych rozmieszczonych na całym świecie. Historia może okazać się inna niż ta którą poznajemy w szkole (bomba nuklearna nigdy nie została stworzona, ponieważ Albert Einstein został zamordowany), a technologie wykorzystywane podczas rozgrywki mogą zaskoczyć.

Więcej szczegółów na forum.

Autor: GNU_Raziel

--> Jak widać skryptów dla POL jest coraz więcej i nie są to tylko "tanie" tytuły.

Nowy rok - nowy shot

2008-12-29T02:32:00.006+01:00

--> Po zmianie monitora na nowy 22" LG nie dawałem żadnego shota, a dużo się zmieniło:
-> Powrót do klasycznego panelu
-> Inna konfiguracja Tildy
-> Nowy Conky z obsługą Pacmana oraz GMaila
-> Nowa tapeta
-> Mniej ikon na pasku szybkiego uruchamiania
-> Inne ułożenie ikon na pulpicie

--> Screen:

Wszystkiego najlepszego!

2008-12-24T11:03:00.020+01:00

Nowy styl - Elegant Birt

2008-12-18T13:39:00.004+01:00

--> Znudzony starym zielonym stylem postanowiłem go zmienić. Z tego powodu iż jestem zachwycony stylem dla GTK2 Elegant Birt spróbowałem blog jak najbardziej do niego upodobnić. Siedziałem nad tym cały ranek, więc mam nadzieje, że nie tylko dla mnie efekt będzie satysfakcjonujący.

--> Nautilus + Terminal + Firefox z blogiem

Chakra Project - liveCD z graficznym insalatorem ArchLinux + KDE 4

2008-12-17T15:47:00.006+01:00

--> Dziś podczas aktualizacji systemu oświecił mnie jakiś komunikat, których pełno po instalacji. Czasem je czytam, czasem nie - w zależności od znaczenia pakietu. Dziś taki komunikat został dodany do kde-mod-common. Na początku widniał napis: VERY IMPORTANT, więc pomyślałem "co mi szkodzi i tak nie mam nic do roboty". Informacja nie była jakaś super ważna - chodziło o to iż przenoszą repozytoria KDEmod na inny serwer. Po zmianie ścieżek do repozytoriów Pacmana przeprowadziłem kolejną aktualizacje. I znów mym oczom ukazał się komunikat zaczynający się od IMPORTANT. Był jeszcze krótszy niż poprzedni więc chapnąłem :D go jeszcze szybciej. Było to potwierdzenie, że zmieniłem repozytoria na nowe i link do nowego serwera: www.chakra-project.org. Po wejściu na stronę zapoznałem się z nowym projektem grupy tworzącej KDEmod dla ArchLinux - Chakra.

--> Na stronie znajduje się duże logo projektu Chakra, a pod nim interesujący wstęp, który czytając miałem dreszcze :D Z tego co udało mi się wyczytać Chakra jest projektem mającym na celu stworzenie dystrybucji LiveCD z graficznym instalatorem ArchLinux wraz z KDEmod w wersji 4. Projekt ten nie jest jeszcze skończony więc jedyne co pozostaje to obejrzenie filmu prezentującego działanie Chakra.

--> Chakra Project - Instalacja od Jan Mette na Vimeo w większym rozmiarze.

--> Trzeba przyznać, że instalator wygląda bajecznie, dlatego też numerem 1 w graficznych instalatorach nie jest już dla mnie Mandriva 2009.0 :D

BumpTop - prawdziwy pulpit 3D

2008-12-11T17:21:00.005+01:00

--> Jakiś czas temu na YouTube poszukując filmików prezentujących CompizFusion natrafiłem na filmik związany z innym sposobem prezentowania ikon na pulpicie, ciekawszym sposobem. Polegało to na tym, iż ikony były "kafelkami" wrzuconymi do pudła. Początkowo myślałem, że jest to program przeznaczony dla Linuksa i z dużym entuzjazmem zacząłem szukać więcej informacji na jego temat. Dotarłem do strony producenta, gdzie spotkał mnie zawód - po założeniu konta okazało się, że program był w wczesnym stadium rozwoju (dostępny tylko dla zamkniętej grupy), a dodatkowo miał działać pod kontrolą wiodącego producenta systemów operacyjnych.

--> Kilka dni temu otrzymałem jakiś mail, że mogę zostać beta-testerem. Chcąc odznaczyć mail jako SPAM pomyślałem, że mogę sprawdzić, że może coś ciekawego. W mailu znajdował się unikalny kod oraz link do ściągnięcia. Z tego powodu iż akurat maiłem komputer z systemem, w którym niebieski ekran to norma postanowiłem przetestować tą innowacyjną aplikację.

--> Wideo z mojego pulpitu - około 200 ikon:

--> Wersja ta jest oznaczona jako beta16, więc do pełnej stabilności troszkę brakuje. Ogólnie wszystko prezentuje się bardzo dobrze. Nie pobiera jakiś niemożliwych zasobów.

--> Według mnie jest to bajer, podobnie jak wszystko ala Compiz, który bardziej służy do szpanu niż do użyteczności.

Wydano PlayOnLinux 3.2.1 z moim tłumaczeniem :D

2008-11-29T23:45:00.008+01:00

--> Ostatnio dużo korzystałem z PlayOnLinux. Projekt bardzo mi się spodobał. Jedyne co mi w nim przeszkadzało to niepełne tłumaczenie. Zapytałem developera POL czy chciałby uzyskać ode mnie pomoc w postaci przetłumaczenia programu do reszty. Przyjął to pozytywnie i zabrałem się do roboty. Wersją, na której bazowałem była wersja 3.1.3. Porównywałem polski plik językowy z francuskim i próbowałem je razem połączyć. W wyniku tego uzyskałem do pół przetłumaczone spolszczenie (ostatnie polskie poprawki zostały wprowadzone bodajże w wersji 3.0.2 w czerwcu).

--> Po wysłaniu tłumaczenie do twórcy programu czekałem za jego nową wersją, aby ujrzeć oficjalnie moje poprawki. Dziś gdy tylko dowiedziałem się o nowej wersji POL szybko ją pobrałem by sprawdzić czy owe tłumaczenie się tam znajduję. Bardzo się ucieszyłem, ponieważ wszystko było jak chciałem. Zawiodłem się tylko troszkę, ponieważ miałem być poinformowane przed wydaniem, aby nowa wersja miała bieżący plik językowy. Szybko odpaliłem Pidgina i zagadałem do twórcy. Powiedział, że mam przygotować spolszczenie, a nowa wersja wyjdzie na kilka godzin. Więc znów porównując pliki (francuski i polski) dodałem nowe funkcjonalności, poprawiłem wszystkie (chyba) literówki oraz przed znakami interpunkcyjnymi pousuwałem spacje. Wszystko po testowałem i gotowe tłumaczenie wysłałem na maila.

--> Przed chwilą uruchomiałem komputer i sprawdzając kanały RSS na JakiLinux.org przeczytałem o wydaniu o którym już zresztą wiedziałem. Chcąc sprawdzić czy tłumaczenie zostało dodane wszedłem na stronę POL i co zobaczyłem? Została wydana nowa wersja 3.2.1 po to by moje tłumaczenie tam się znalazło :D Więc news na JakiLinux.org uważam za nieaktualny :D

--> Zmiany:
-> uzupełniono polski tłumaczenie programu
-> po zgodzie społeczności usunięto klienta IRC wbudowanego w program
-> wszystkie narzędzia konfiguracyjne zgrupowane w jedno. Nowy konfigurator zawiera: Konfigurator Wine, edytor rejestru, zaawansowany konfigurator Wine (jeśli zainstalowany jest takie dodatek), uaktualniacz środowiska Wine, symulator ponownego uruchamiania Windowsa oraz konfigurator wybranych parametrów dla konkretnych aplikacji
-> poprawiono bug związany z funkcją: Set_GLSL (dla osób piszących skrypty)
-> dodano nową funkcję: POL_SetupWindow_normalprefixcreate (zastąpiono POL_SetupWindow_prefixcreate, jednakże będzie ona dostępna jeśli żadna aplikacja nie korzysta ze starej funkcji)
-> dodano możliwość ustawiania konkretnych parametrów dla konkretnych aplikacji
-> wprowadzono Easter Egg :D

--> Proszę zgłaszać błędy w tłumaczeniu (dawidope@gmail.com), bo nie wszystkie zdania znalazłem w programie, a tłumacząc taki plik jest tak jakby się czytało zdania wyrwane z kontekstu - mogły zostać użyte złe czasy.

Instalacja Mandriva Linux 2009.0 Free - szczegółowa

2008-11-27T16:21:00.004+01:00

--> Przygotowania do instalacji.
Instalację zaczynamy od włożenia płyty z systemem Mandriva Linux 2009.0 do naszego napędu. Po bootowaniu przywita nas ekran, który ma za zadanie wprowadzenie do instalacji. Na początku wybieramy język - po naciśnięciu klawisza F2 zostanie rozwinięta lista z dostępnymi wersjami językowymi. Wybieramy Polski. Jeśli niechcący pominiemy wybór języka, nie ma się czego obawiać - instalator na początku instalacji spyta o niego ponownie. Następnie wybieramy Zainstaluj Mandriva Linux 2009.0 i zatwierdzamy Enterem.
Jeśli płyta została uruchomiona, a nie chcemy instalować Mandrivy wystarczy wybrać pierwszą opcje, która umożliwi nam uruchomienia naszego nominalnego systemu.

--> Wybór języka.
Po załadowaniu odpowiednich modułów i sterowników oraz jądra przywita nas właściwy instalator systemu. Język polski zostanie wybrany automatycznie jeśli takiego wyboru dokonaliśmy na pierwszym ekranie. Instalator daje nam możliwość instalacji kilku wersji językowych - wybierając Wiele języków.

--> Umowa licencyjna.
Jak ktoś ma czas i chęci może ją przeczytać, a nawet powinien. A tak nawiasem... Widząc umowę licencyjną od razu przypomina mi się tekst z instalatora Kadu - TO NIE JEST LICENCJA!! WIĘC PRZECZYTAJ! ;) Oczywiście, jeśli chcemy kontynuować instalację musimy zaakceptować licencję.

--> Instalacja na nowo/uaktualnienie.
Jeśli instalator wykryje poprzednie wersje Mandrivy zainstalowane na naszym dysku twardym zapyta, czy chcemy uaktualnić poprzednie wersje, czy może zainstalować system od nowa. Osobiście odradzam wybierania uaktualnienie - Mandriva nie jest tak ciągłym systemem jak, np. ArchLinux czy Gentoo, a co za tym idzie często się po nim sypie. Jeśli wybierzemy uaktualnienie to partycjonowanie zostanie pominięte.

--> Partycjonowanie (gdy wybraliśmy instalacje systemu na nowo).
Mamy do wyboru 3 opcję:
-> Użyj istniejących partycji - instalator zainstaluje system na stworzonych już wcześniej partycjach, czyli krótko mówiąc na istniejących. Jeśli poprzednim systemem była Mandriva z dobrze stworzonymi partycjami możemy wybrać tą opcję, a następnie sformatować partycję systemową. Instalator może się pomylić, więc lepiej uważać...
-> Wymaż i wykorzystaj cały dysk - opcja straszna... Jeśli ktoś przypadkowo wybrał to szczere wyrazy współczucia. Instalator WYMAZUJE CAŁY DYSK i tworzy automatycznie partycje. Opcja jest dobra dla użytkowników którzy chcą jak najszybciej pozbyć się poprzedniego systemu i wszystkich plików, np. Windowsa :D
-> Zaawansowany podział partycji - wybierając tą opcję zostaniemy przeniesieni do kreatora dzięki któremu podzielimy dysk wg. własnych upodobań. Osobiście polecam i zalecam ten wybór.

--> Zaawansowany podział na partycje (gdy wybraliśmy 3 opcję).
Posługiwanie się tym kreatorem jest intuicyjne. Pasek u góry pokazuje aktualny stan dysku - jeśli jest on pusty to pasek będzie biały, natomiast pełny dysk będzie oznaczony odpowiednimi kolorami, które pokazują nam, jaki system plików został użyty. Długość pasków obrazuje przestrzeń jaką wykorzystaliśmy na nasze partycje. Do poprawnego działania systemu wystarczą 2 partycje: partycja główna /, oraz partycja wymiany SWAP, lecz wybór ten jest mało logiczny, ponieważ jeśli system nawali i będziemy musieli instalować go na nowo, a uaktualnienie nic nie da, będziemy zmuszeni do kombinacji, aby przywrócić swoje dane. Zaleca się więc stworzenie 3 partycji: /, /home, SWAP. Partycja główna / powinna mieć rozmiar ok. 5gb, lecz jeśli chcemy instalować 5 środowisk graficznych, 3 pakiety biurowe i 150 gier to lepiej zrobić z 10gb. Rozmiar partycji SWAP ustala się w zależności od ilości pamięci RAM. Kiedyś występował przelicznik: SWAP = 2x RAM. Teraz jest on całkowicie nieprawdziwy. Chyba nikt już nie ma jakiś super starych komputerów, więc w większości przypadków powinno wystarczyć 256mb, a jeśli ktoś ma wątpliwości niech zrobi 512mb. Reszta wolnego miejsca na /home, w którym będą znajdować się wszystkie nasze pliki. Najlepszym i najbardziej powszechnym na dzień dzisiejszy systemem plików jest EXT3, czyli EXT2+księgowanie. Jeżeli dysk jest cały zajęty I chcemy zmienić rozmiar partycji już istniejących, należy przed tym krokiem wykonać kopię zapasową danych. Jeśli posiadamy na dysku partycje windowsowe NTFS lub FAT32 możemy zmienić ich punkt montowania (czyli możliwość przeglądania ich zawartości spod Linuksa), np. na /mnt/windows_c. Taki sam trik możemy wykorzystać mając na dysku jakieś inne systemy plików, np. EXT3 na którym jest inny Linux. Jeśli tego nie zrobimy to system nie będzie montował nam partycji Windows, ani żadnych innych ale modyfikacja odpowiednich plików po instalacji zaradzi temu. Gdy już wszystko podzielone wybieramy Gotowe.

--> Formatowanie partycji.
W kroku tym wybieramy, która partycja ma zostać sformatowana. Przed naduszeniem Dalej upewnij się, czy ptaszek nie znajduje się w nieodpowiednim miejscu.

--> Dodatkowe nośniki.
Instalator zapyta, czy chcemy wybrać dodatkowe nośniki. Możemy to wykorzystać jeśli posiadamy płytę z jakimiś swoimi pakietami, np. niewchodzące w skład pakietów na płycie instalacyjnej msfonts czy win32codecs, lub dobre repozytoria wykorzystywanie przez nas. Standardowo wybiera się po prostu Brak, a wszystkie dodatkowe pakiety instaluje się już na gotowym systemie.

--> Wybór pulpitu graficznego.
Możemy wybrać środowisko KDE lub GNOME i pominąć parę następnych kroków. Jeśli nie jesteśmy pewni, które jest dla na najodpowiedniejsze to w nowym instalatorze po kliknięciu na ten monitorek powiększy nam się obrazek i mniej więcej zobaczymy jak co wygląda. Jeśli wybierzemy Własne zostaniemy przeniesieni do wyboru poszczególny grup pakietów.

--> Wybór grup pakietów (gdy wybraliśmy Własne).
Wybieramy interesujące nas grupy. Jeśli instalujemy system jako komputer domowy wystarczy zaznaczenie kilka grup ze Stacja robocza i jakieś Środowisko graficzne, lub kilka. Jeśli instalujemy Mandrive w celu postawienia serwera wybieramy pakiety z 2 grupy. Jeśli czegoś nie zaznaczymy to po instalacji możemy doinstalować. Na dole pokazuje nam rozmiar aktualnie wybranych pakietów. Opcja Samodzielny wybór pakietów zapewnia nam całkowitą swobodę. Jeśli wszystko wybierzemy klikamy Dalej.

--> Wybór pojedynczych paktów (gdy wybraliśmy Samodzielny wybór pakietów).
Możemy wybrać tu pojedyncze pakiety, np. zamiast wszystkich gier wybrać sobie tylko SuperTux ;)

--> Instalacja.
Czas instalacji będzie zależny od ilości wybranych pakietów oraz naszej konfiguracji komputera. Od 10 minut do godziny z hakiem.

--> Hasło administratora i tworzenie konta użytkownika.
Wybieramy tu hasło administratora, które będzie najważniejszym zabezpieczeniem systemu, a jego znajomość będzie nam niezbędna do wykonania takich operacji jak, np. instalacja pakietów. Nie trzeba chyba nikomu mówić jak powinno wyglądać hasło. Nasuwa mi się na myśl pewna "złota myśl" jaką kiedyś przeczytałem: "Hasła są jak bielizna - nie powinieneś ich zostawiać na widoku dla innych, powinieneś je zmieniać regularnie i nigdy nie użyczać nieznajomym". Następnie tworzymy konto użytkownika, wpisujemy jego hasło i wybieramy ładny obrazek ;)

--> Tworzenie programu rozruchowego.
Instalator tworzy program rozruchowy - GRUB. Wszystko zostanie wykonane automatycznie, a pozostałe systemu zostaną dopisane do nowego GRUBa.

--> Konfiguracja pozostałych parametrów systemu.
Większość opcji powinna zastać skonfigurowana automatycznie, więc nie ma co się tutaj długo zastanawiać. Przeważnie konfiguruje się tylko Sieć.
-> Strefa czasowa - powinna zostać ustawiona automatycznie na podstawie języku, który wybraliśmy na początku.
-> Kraj/Region - podobnie jak wyżej.
-> Program rozruchowy - konfiguracja GRUB, możemy wybrać tu domyślny system jaki ma być zaznaczany podczas startu komputera oraz czas jaki pozostanie nam na jego zmianę.
-> Zarządzanie użytkownikami - kreator ten pozwoli nam na dodawanie nowych użytkowników.
-> Usługi - czyli co ma być uruchamiane podczas startu systemu, np. jeśli nie korzystamy z drukarki możemy wywalić CUPS - system zarządzania drukarkami w Linuksie.
-> Klawiatura - powinna zostać wybrana automatycznie. Jeśli posiadamy klawiaturę multimedialną najlepiej skonfigurować ją na już zainstalowanym systemie.
-> Mysz - powinna zostać wybrana automatycznie, a dodatkowe klawisze powinny zostać automatycznie wykryte i skonfigurowane przez Mandrive.
-> Karta dźwiękowa - powinna zostać skonfigurowana automatycznie. Nie ma co tu dużo grzebać.
-> Interfejs graficzny - zostanie skonfigurowany automatycznie. Jeśli chcemy możemy ustawić automatyczne logowanie użytkownika.
-> Sieć - wybieramy tu jaką kartę sieciową posiadamy. Konfiguracja sieci w Mandrivie działa na zasadzie Dalej, Dalej i Zakończ.
-> Serwery pośredniczące - konfiguracja serwera proxy.
-> Poziom bezpieczeństwa - instalując system na komputerze domowym wystarczy nam poziom standardowy, jeśli to serwer to poziom oczywiście wyższy.
-> Zapora sieciowa - włączamy i wyłączamy. Możemy ją skonfigurować pod siebie.
Wszystkie opcje będą mogły być skonfigurowane ponownie w Centrum Sterowania Mandrivą po zainstalowaniu systemu. Jeśli wszystko ustawiliśmy klikamy Dalej.

--> Aktualizacja systemu.
Jeśli sieć została poprawnie skonfigurowana instalator zaproponuje aktualizacje Mandrivy. Jeśli zależy nam na korzystaniu już z działającego systemu możemy ten krok pominąć i wykonać go po instalacji podczas normalnej pracy.

--> Zakończenie instalacji.
Nie ma co pisać - uruchamiamy ponownie komputer, aby przywitał nas ładny ekran GRUBa z dużym logo Mandrivy.

Ubuntu z Shipit

2008-11-25T20:18:00.003+01:00

--> Dziś ze skrzynki pocztowej wyciągałem listy, jak zwykle same rachunki i jakieś reklamy. Zaskoczyła mnie jednak dość gruba koperta zaadresowana do mnie. Na kopercie widniał napis Ubuntu. Na początku nie widziałem co to może być, ale wchodząc do mieszkania przypomniałem sobie... Dzień przed premierą wersji 8.10 zamówiłem sobie na Shipit 1 nośnik. Zrobiłem to głównie z ciekawości. Osobiście jej nie lubię, ale chęć posiadania ładnie wypalonej płytki zmusiła mnie do tego. Przesyłka jest z Anglii i łatwo obliczyć, że czas realizacji zamówienia trwał ok. 25 dni.

--> Fotka "zestawu":

Kadu 0.6.5 RC2 oraz QGTKStyle

2008-11-12T15:07:00.011+01:00

--> Dziś została wydana nowa wersja komunikatora Kadu.Od wersji RC1 poprawiono wiele błędów, ulepszono wsparcie dla systemu Mac oraz wprowadzono zależność polegającą na tym, iż libgadu musi być skompilowane z bibliotekami pthreads.

--> Fakt o wydaniu nowej wersji Kadu nie ucieszył mnie jakoś szczególnie, bo od niedawna używam Pidgina (styl Kadu w ogóle nie pasował dla GMOME). Jednakże przeglądając niektóre wypowiedzi na forum Kadu natrafiłem na ciekawy program - QGTKStyle. Dzięki niemu możemy "zmusić" aplikacje korzystające z bibliotek QT do używania stylu GTK. Analogicznie do tego programu działa GTK-QT-Engine (QT --> GTK).

--> Aby zainstalować najnowszego RC lub wersje z SVN należy na początek wywalić istniejące libgadu, ponieważ wątpie, aby gotowe paczki były kompilowane z parametrem --with-pthread:

urmpe libgadu

lub

pacman -R libgadu

-> Wiadomo - w zależności od systemu usuniemy libgadu w inny sposób. Po usunięciu pobieramy najnowszą stabilną wersję:

wget http://toxygen.net/libgadu/files/libgadu-1.8.2.tar.gz

-> Wypakowujemy:

tar xvf libgadu-1.8.2.tar.gz

-> Przechodzimy do wypakowanego katalogu:

cd libgadu-1.8.2

-> I kompilujemy z odpowiednim parametrem:

./configure --with-pthread --prefix=/usr
make
su
make install

-> Jeśli nic nie wywali to instalacja zakończyła się pomyślnie.

--> Czas na instalacje Kadu. Jest ona banalna, ponieważ instalując Kadu możemy posłużyć się ładnym i przejrzystym skryptem (nie wiem czemu u mnie nie ma polskich znaków). A więc, pobieramy najnowszą wersję Kadu:

wget http://www.kadu.net/download/stable/kadu-0.6.5-rc2.tar.bz2

-> Wypakowujemy:

tar xvf kadu-0.6.5-rc2.tar.bz2

-> Przechodzimy do wypakowanego katalogu:

cd kadu

-> Logujemy się na roota i zaczynami instalację:

su
./Instaluj

-> Przy wyborze modułów trzeba uważać, ponieważ nie wszystkie są kompatybilne z najnowszą wersją Kadu. Po pomyślnej instalacji zauważymy przyjazny komunikat:

-- **************************************
-- * Kadu is now successfully installed *
-- **************************************
--
-- Thanks for choosing Kadu Communicator and ENJOY!!!
--
-- Kadu Team

--> Mamy już Kadu gotowe do używania. Jeśli korzystamy z KDE 4 to tu kończymy swoją przygodę i zaczynamy cieszyć się najlepszy komunikatorem obsługującym protokół GG. Natomiast jeśli mamy GNOME i nie podoba nam się styl Kadu możemy zainstalować QGTKStyle. Najnowszą wersję pobieramy z repozytoriów SVN:

svn co svn://labs.trolltech.com/svn/styles/gtkstyle

-> Przechodzimy do pobranego katalogu:

cd gtkstyle

-> I kompilujemy:

qmake
make
su
make install

-> U siebie QGTKStyle zainstalowałem z repozytoriów AUR...

--> Aby zmienić styl QT na odpowiedni motyw wykonujemy polecenie:

qtconfig

-> W GUI Style wybieramy GTK. Teraz wszystkie programy napisane dzięki QT będą wyglądać jak programy GTK. Aby Kadu wyglądało już naprawdę jak normalna aplikacja korzystająca z bibliotek GTK w Konfiguracji w zakładce Wygląd wybieramy zestaw GTK.

--> Dzięki temu połączeniu i działającym modułom takim jak: tabs, czy sellchecker zrezygnowałem jak na razie z Pidgina. Czekam za wsparciem dla Kadu protokołu Jabber.

--> Zrzuty:
-> Okno Kadu:

-> Okno Kadu, rozmowy i konfiguracji:

-> Kadu i Pidgin - porównanie wyglądu:

World of Goo - Wine lubiące gluty

2008-11-02T20:13:00.005+01:00

--> World of Goo to gra stworzona przez dwóch byłych pracowników Electronic Arts: Kylea Gablera oraz Rona Carmela. Pierwszy z nich wpadł na pomysł stworzenia gry w ramach konkursu Experimental Gameplay Project grę, w której budujemy jak największą wieżę z glutów - Tower of Goo. Niedawno Kyle Gabler pomyślał o "udoskonaleniu" gry i stworzeniu jej komercyjnego, bardzo rozbudowanego odpowiednika (Tower of Goo była bowiem darmową, flashową grą). Tak więc "wciągnął" do tego Rona Carmela i powstał World of Goo. Po raz kolejny gra zawitała w konkursie (Independent Games Festival), gdzie konkurencja była ogromna, więc łatwo się domyśleć, że wielkich nagród nie było.

--> Ciekawym faktem jest to, iż gra będzie w wersjach dla Windows, Mac oraz Linuksa. Jedna licencja będzie dla wszystkich wersji - czyli kupując wersje dla Windy otrzymamy licencje na pozostałe platformy.

--> W grę trzeba zagrać, aby poczuć jej prawdziwy klimat, którego nawet w małym stopniu nie odzwierciedla filmik.

--> Wine po raz kolejny udawania, iż radzi sobie z grami coraz lepiej, oby tak dalej!

PlayOnLinux - gry to nie problem

2008-10-28T07:33:00.003+01:00

--> POL jest to aplikacja OpenSource, napisane w Python'ie i wykorzystująca w swym działaniu Wine. Można powiedzieć, iż jest to graficzna nakładka na ten "emulator". Widać w nim spore podobieństwa do Cedegi - komercyjnego odpowiednika Wine. Instalując grę/program, możemy zainstalować go w osobnym katalogu, w którym tworzona jest nowa struktura Wine. Dzięki temu, dla każdej aplikacji z listy możemy stworzyć inną konfiguracje (program umożliwia także wybieranie różnych wersji Wine). Cały program ma przyjemy interfejs. Jedną z największych zalet programu jest to, iż posiada mnóstwo gotowych skryptów, które przeprowadzą za nas całą konfigurację, pobierają potrzebne biblioteki windosowskie i instalują grę. W bazie skryptów nie ma wszystkich gier, ponieważ "platyny" i "złota" z http://appdb.winehq.org/ chodzą od ręki, na czystym konfigu Wine, więc po co mieszać? Program posiada wbudowanego klienta IRC, co umożliwia szybki kontakt z innymi użytkownikami.

--> Ostatnio z chęcią wypróbowania POL zainstalowałem TM Nations Forever. Działa ona bardzo dobrze, jednakże nagrywanie i etc zmniejsza wydajność, więc nie będę powtarzać tego samego co było przy poście z Fifą.

Fifa 09 pod Linuksem na Wine

2008-10-21T17:47:00.004+02:00

--> Dziś chciałem sprawdzić na ile aktualnie Wine radzi sobie z grami. Pierwszą i jak na razie jedyną grę którą przetestowałem była Fifa 09. Wine "łapie" ją na podstawowym configu, bez żadnych modyfikacji. Dodam jeszcze, iż możemy grać na padzie, który współpracuje z Wine bez problemów (Dlink i jakiś całkiem nieznany e5).

--> Nagrałem film, lecz niech nikogo nie zmyli haczenie gry. Wiadomo iż, nagrywanie + konwertowanie obciąża w dużym stopniu procesor. Dodatkowy na Linuksie jeśli nagrywamy coś co obsługiwane jest przez OpenGL (między innymi gry, czy efekty Compiza/Beryla), potrzebna jest opcja robienia zarzutów co klatkę, co już całkowicie grzeje procesor...

--> Podsumowując. Dzięki Wine możemy uruchomić większość programów i bardzo wiele gier windowsowskich w środowisku Linuksowym.

Nowy screen z Conky

2008-10-18T17:22:00.001+02:00

--> Dziś poprawiałem swój desktop i napisałem config dla Conky'ego - lekkiego monitora systemu.

Spam - sprawdź od kogo

2008-10-14T11:26:00.005+02:00

--> Spam, czyli niechciane wiadomości, jakie witają nas codziennie na naszej skrzynce pocztowej. Nikt ich nie lubi każdy chce je kopnąć...

--> Dziś w trakcie codziennego przeglądania maila wszedłem do katalogu Spam, aby go opróżnić. Jak zwykle: banki, wielkie wygrane i to co nas nigdy nie ominie w sekcji - viagra. Standardowo podszedłem do tej sprawy ostro. Szybki rzut oka na wszystkie, czy aby na pewno GMail się nie pomylił i klik w przycisk uzdrawiający ten katalog: "Usuń cały spam". Suwając powolnie kursor ku temu magicznemu wywołaniu dostrzegłem jedną nieprawidłowość. Jeden mail posiadał podpis: "Ja" - co oznaczało, że wysłałem go sam sobie(?). Chwila zastanowienia się... Wlazłem w szczegóły, aby sprawdzić mail nadawcy:

--> Prawda była jednak okrutna. Dostałem spam od siebie. Teraz dręczy mnie tylko pytanie: Czy to słabe zabezpieczenia GMaila, czy może mojego systemu?

Mandriva Linux 2009.0 - instalacja

2008-10-12T11:03:00.003+02:00

--> Prawie 10 godzin pobierania oraz parę minut wypalania i mam... Mam nośnik na którym znajduje się najnowsza odsłona Mandriva Linux. Wersja 2009.0 nie była dla mnie jakoś super wyczekiwaną dystrybucją, pewnie z powodu takiego iż, nie korzystam biernie z tego systemu, jest u mnie na 2 komputerach (z których korzystają domownicy), a sięgam do niego tylko wtedy, gdy próbuje rozwiązać jakiś problem na forum, który jest trudny do "ogarnięcia" w ciemno.

--> Przedwczoraj przeprowadziłem instalacje tego sytemu na VirtualBox'ie (w szczególności dla obrazków i ciekawości), a wczoraj z samego rana na normalnym komputerze stacionarnym.

--> A więc... Ekran powitalny, który pokazuje się na początku instalacji nie miał prawa nikogo zaskoczyć, bo tu już od kilku wersji nic się nie zmienia, z wyjątkiem tapeyy, która różni się od siebie w wersjach Free, One czy PowerPack. Po wybraniu z menu opcji instalacji po kilku sekundach przywita nas właściwy instalator systemu.

Wygląd jego został odświeżony. Mogę śmiało stwierdzić, że jest to najładniejszy instalator Linuksowy, jaki kiedykolwiek widziałem. Całość oczywiście w niebieskich barwach, ładne opływowe kształty i zachowanie umiaru w jakimś niepotrzebnym kolorowaniu. Instalatory systemu Mandriva Linux Free i PowerPack, niczym się nie różnią, są identyczne. Wybieramy interesujący nas język, akceptujemy licencje i czas na partycjonowanie.

Osobiście zawsze wybieram podział zaawansowany - raz się przejechałem, Mandriva miała stworzyć partycje z wolnej przestrzeni, a przemieszała cały dysk do góry nogami.

Nie jestem pewny, ale w wcześniejszych wersjach Mandrivy nie było chyba wsparcia dla systemu plików ReiserRS oraz możliwości formatowania partycji na NTFS, ale ręki nie dam uciąć. Szybki podział, bez zbędnych kombinacji i dalej.

Mandriva pyta czy chcemy użyć jakiś dodatkowych nośników, nigdy tego nie używałem i nie zamierzam. Pobierając wersje Free na DVD jest ona pełna pakietów, więc po co jeszcze więcej w nią ładować? Dalej...

I wreszcie, bardzo ważny wybór - brać ładne, wolne i niestabilne KDE 4 czy może szybkie i stabilne GNOME. Ciekawą nową możliwością dodaną do instalatora jest funkcja powiększenia zrzutu - przez kliknięcie na obrazek dostajemy duży i przejrzysty przykład środowiska graficznego, co może pomóc użytkownikom typu "biorę to bo jest ładniejsze" dokonania trafnej decyzji. Osobiście wybrałem opcje trzecią.

Własny, lecz nie jakiś super zaawansowany wybór pakietów. Zaznaczyłem wszystko, bo chciałem zobaczyć oba środowiska, oraz co jest w tej wersji Mandrivy. Jeśli chcemy samodzielnie wybrać pakiety które mają znaleźć się w naszej dystrybucji zaznaczamy opcje "Samodzielny wybór pakietów".

48 minut... Instalacja na VirtualBox'ie przy wyborze wszystkich pakietów trwała w tym zakresie, lecz na komputerze stacjonarnym zamknęła się w 20... Tradycyjnie podczas instalacji pokaz slajdów ilustrujący nam między innymi różnice w wyglądzie pomiędzy One, Free i PowerPack oraz produktów Mandrivy - system na kluczy USB.

Nasuwa mi się na myśl pewna "złota myśl" jaką kiedyś przeczytałem: "Hasła są jak bielizna - nie powinieneś ich zostawiać na widoku dla innych, powinieneś je zmieniać regularnie i nigdy nie użyczać nieznajomym". Tutaj powinniśmy zastosować tą samą zasadę. Oczywiście moja hasła wybrane tutaj to czysta ściema, po co miałem myśleć nad jakimś długim, skompilowanym hasłem, jeśli system był instalowany tylko "na raz".... Konfigurator ten pozwala nam dodać nowych użytkowników oraz zmienić ich obrazek, który po co komu nie wiem :D

Wszystkie komunikaty tego typu wyglądają bardzo ładnie - u góry niebieski napis, po środku komunikat właściwy i przyciemnione tło.

Nie ma co tu dużo gadać. Konfiguracja prawie całego systemu przez ładne graficzne konfiguratory.

Ekran powiadamiający nas o skończeniu pracy przez instalator i możliwości ponownego uruchomienia (nie wiem co to za czarny kwadrat - pewnie jakiś błąd przy robieniu screena).
Programiści pracujący nad interfejsem instalatora wykonali kawał dobrej roboty, jak już mówiłem jest on bardzo "user friendly". Zmienił się przede wszystkim wygląd, bo opcje instalatora od kilku wersji są takie same, nie ma znaczących nowości. Jeśli ktoś kiedyś instalował poprzednie wersje Mandrivy nie powinien mieć z tą żadnych problemów, a jeśli nie instalować - to też nie powinien mieć, bo instalacja jest banalna.

Co boli... Na prawie każdej karcie instalatora jest przycisk pomoc, mmm bardzo fajnie, lecz... Pomoc jest w języku angielskim. To chyba jedyny minus instalatora, lecz jak bardzo ważny. Początkujący użytkownik dzięki takim poradom mógłby wiele skorzystać, lecz jeśli nie zna angielskiego to "kiszka".

Pierwsze uruchomienie... cdn...

Yo Frankie! - coraz bliżej wydania

2008-10-11T00:50:00.000+02:00

--> Otwarta gra o której już pisałem - Yo Frankie! jest już prawie skończona. Deweloperzy projektu 8 września pisali o postępie prac, które najbardziej ilustruje poniższy filmik:

Mandriva Linux 2009.0 - już jest!

2008-10-10T08:15:00.003+02:00

--> Wczoraj na jakimś portalu przeczytałem o wydaniu kolejnej wersji Mandrivy - Mandriva Linux 2009.0 za którą już czekałem od dobrego miesiąca. Z tego, iż jestem fanem tej dystrybucji i jest u mnie zainstalowana przez noc postanowiłem pobrać obraz ISO.

--> Nastawiałem się na początkowy czas pobierania, jaki pokazał mi WGet - 24h. Dziś rano wstaję, patrzę i widzę - pobierania zakończone z czasem 10h 45 min. Jutro biorę się za instalacje na pierwszym z 4 komputerów na jakich znajdzie się ta dystrybucja.

[loki@Komp ObrazyISO]$ wget ftp://ftp.free.fr/mirrors/ftp.mandriva.com/MandrivaLinux/devel/iso/2009.0/mandriva-linux-free-2009-dvd-i586.iso
--2008-10-09 21:25:35--  ftp://ftp.free.fr/mirrors/ftp.mandriva.com/MandrivaLinux/devel/iso/2009.0/mandriva-linux-free-2009-dvd-i586.iso
         => `mandriva-linux-free-2009-dvd-i586.iso'
Translacja ftp.free.fr... 212.27.60.27, 2a01:e0c:1:1598::1
Łączenie się z ftp.free.fr|212.27.60.27|:21... połączono.
Logowanie się jako anonymous ... Zalogowano się!
==> SYST ... zrobiono.    ==> PWD ... zrobiono.
==> TYPE I ... zrobiono.  ==> CWD /mirrors/ftp.mandriva.com/MandrivaLinux/devel/iso/2009.0 ... zrobiono.
==> SIZE mandriva-linux-free-2009-dvd-i586.iso ... 4594892800
==> PASV ... zrobiono.    ==> RETR mandriva-linux-free-2009-dvd-i586.iso ... zrobiono.
Długość: 4594892800 (4,3G)

100%[=======================================>] 4.594.892.800  123K/s   w  10h 45m

2008-10-10 08:10:57 (116 KB/s) - zapisano `mandriva-linux-free-2009-dvd-i586.iso' [4594892800]

[loki@Komp ObrazyISO]$

Ścieżka dzwiękowa z VOB --> MP3

2008-10-08T18:44:00.017+02:00

--> We wtorek w szkole na którejś lekcji zostałem poproszony o przerobienie jakiejś płyty DVD z kolędami(?!) na zwykłe, typowe AudioCD, aby móc ją odtwarzać w zwykłym, typowym odtwarzaczu - ponieważ w ogóle nie widziałem w jaki sposób płyta była stworzona, podszedłem do tego zadania dość sceptycznie. Na przerwie przed ostatnią lekcją, dowiedziałem się, iż nauczyciel znalazł pewniaka, który miał to zrobić. Zawiedziony, iż ktoś zwątpił we mnie oddałem płytę i zaciekawiony czekałem do następnej lekcji. Dziś dowiedziałem się, że osoba, która miała wykonać tą skomplikowaną operację po prostu nie dała rady. Nie wiedziałem, czy jest to aż takie trudne czy po prostu komuś się nie chciało pogrzebać. Postanowiłem sam dla siebie sprawdzić, czy moja wiedza (a może umiejętność wpisania dobrego ciągu znaków w wyszukiwarce Google), jest wystarczająca aby podołać temu zadaniu. Poprosiłem o płytę...

--> Wróciłem do domu. Ściągając kurtkę włączyłem komputer, w ekranie boot'owania wybrałem mojego Arch'a i po 19 sekundach i zalogowaniu się mój system był już gotowy do pracy. Włączyłem aktualizacje Linuksa i wreszcie, to za czym czekałem już od dobrych 25 sekund - zdjąłem kurtkę.

--> Otworzyłem wygrzebane z torby pudełko z napisem "Najpiękniejsze Kolędy Polskie"(?!), a następnie włożyłem krążek do mojego odtwarzacza DVD. Zacząłem przeglądanie płyty... Po zawartości poznałem, iż jest to DVD-Video. Następnie zgłębiając się w wielokatalogowaną strukturę płyty (1 folder), rozpocząłem wyszukiwanie interesujących mnie utworów. Po 2 minutach szukania znalazłem 3 kolędy(?!). Miały one rozszerzenie *.vob. Pierwszy pomysł na jaki wpadłem, to zaimportowanie pliku do programu Kino, a następnie wyeksportowaniu go do czystego MP3. Podczas pobierania i instalacji programu "odpaliłem" Firefoksa i w formularzu wyszukiwania wpisałem: "format vob mp3". Włączyłem z 5 stron które wg. mnie najbardziej mnie satysfakcjonowały i zacząłem lekturę - przewinięcie strony od góry do dołu i kliknięcie we wszystkie możliwe linki. Nie wiem czemu, ale całkowicie zapomniałem o Kino, który na początku przyszedł mi na myśl... Znalazłem... Co nie było trudne, bo programów do tego typu operacji było multum. Pobrałem jeden - iSofter DVDtwoMP3 (wersja 5 minutowa, więc czasu nie było zbyt dużo). Jedyne co teraz mogło się nie udać to to, że Wine sobie z nim nie poradzi, a tu niespodzianka... Wine po raz kolejny mnie zaskoczyło (oczywiście pozytywnie). Program działał bardzo dobrze. Zaimportowałem plik *.vob i bez większych problemów skonserterowałem na *.mp3, a następnie nagrałem jako AudioCD.

--> Jakoś nie miałem z tego powodu satysfakcji: program windosowski + Wine = małe oszustwo. Dlatego postanowiłem tą samą operacje wykonać wyłącznie przy użyciu narzędziu OpenSource i tu przypomniało mi się o Kino. Zaimportowałem na film, a następnie przez 3 kliknięcia miałem plik wyjściowy z rozszerzeniem *.wav, bo *.mp3 tylko szumiało.

--> Takie klikanie jednak mnie znów nie zadowoliło, chciałem czegoś linuksowego, czyli konsolowego. PoGooglowałem... Przeczytałem, że Mplayer potrafi wydzielić z *.mpg samą ścieżkę dźwiękową do *.wav, a że *.vob bazuje na MPEG-2 to Mplayer w szczególności wystarczał.

--> Wydzielenie ścieżki dzwiękowej z film.vob do sciezka_dzwiekowa.wav:

mplayer -vo null -ao pcm:file=sciezka_dzwiekowa.wav film.vob

--> Piki *.wav można nagrać już na płytę AudioCD, lecz dla zabawy, postanowiłem plik skonwerterować na *.mp3. Konwertowanie sciezka_dzwiekowa.wav do sciezka_dzwiekowa.mp3:

lame sciezka_dzwiekowa.wav sciezka_dzwiekowa.mp3

--> Oczywiście, aby wykonać te 2 polecenia potrzebny nam jest pakiet mplayer i lame w systemie.

--> P S - ktoś mi zarzucił, że się chwalę, w cale nie miałem takiego zamiaru. Piszę o tym, ponieważ dawno o niczym nie pisałem, a te 2 polecenia na końcu mogą się komuś przydać...

Czy komórką można zrobić ładne zdjęcia?

2008-10-05T16:12:00.005+02:00

--> Jak ktoś czyta bloga to wie, jaki mam telefon :D Jest o Sony Ericsson K550i z softem od W610i. Kilka dni temu zainstalowałem nowy sterownik do aparatu - miał być na prawdę dobry. Dziś przy ładnym słoneczku chciałem go przetestować i... Byłem zaskoczony - gdyby ktoś pokazał mi te zdjęcia, nie uwierzył bym, że to foty z komy. Co tu dużo gadać:

--> Nie jest to jakiś szczyt perfekcji, ale jak na komórkę wyglądają bardzo dobrze. Jestem pod wrażeniem.

Leo why?! Szybkość kompilacji Wine

2008-10-02T14:29:00.031+02:00

--> Od początku, kiedy tak na prawdę zacząłem interesować się Linuksem, zastanawiałem się czy różnice w szybkości działania pomiędzy różnymi dystrybucjami są duże czy małe, czy kompilacja tego samego pakietu na 2 różnych dystrybucjach będzie tak samo długa/krótka. Zastanawiałem się także, czy czas procesu kompilacji w dużej mierze zależy od procesora, od ilości rdzeni jakimi dysponuje. Postanowiłem sobie sam na to odpowiedzieć na to pytanie kompilując Wine 1.1.5 na dwóch różnych komputerach, z dwoma różnymi procesorami i systemami.

--> Pierwszym komputerem na jakim rozpocząłem testy był mój komputer stacjonarny:
-> AMD Athon64 3800+ 2.4GHz
-> DDR2 1GB 667MHz
-> GeForce 7300GT 256mb

--> Drugi to już laptop, a konkretnie HP Compaq 6820s:
-> Intel Pentium Dual-Core T2410 2.0GHz
-> DDR2 2GB 667 MHz
-> ATI Mobility Radeon X1350 128mb

--> Żeby nie było nudno - fota :D

--> Wszystkie kompilacje odbywały się w trybie tekstowym przy wyłączonych niepotrzebnych usługach. Na obydwóch maszynach zainstalowane są 2 systemy: Mandriva Linux 2008.1 32bit oraz Arch Linux 32bit. Wyniki były mierzone stoperem, więc odstępstwa od realiów mogą sięgać +/- 2 sekundy :D

System	Mandriva 2008.1	Mandriva 2008.1	Arch Linux	Arch Linux
Procesor	AMD Athlon64 3800+ 2.4GHz	Intel Pentium Dual-Core T2410 2.0 GHz	AMD Athlon64 3800+ 2.4GHz	Intel Pentium Dual-Core T2410 2.0 GHz
Jądro	2.6.24-5	2.6.24-7	2.6.26	2.6.26
Wersja GCC	4.2.3	4.2.3	4.3.2	4.3.2
WersjaTAR	1.19	1.19	1.20	1.20
Wypakowywanie [s]	14.0	22.2	16.3	11.3
./configure [s]	52.5	44.9	45.7	44.3
make & make depend [min]	29:00.5	31:56.6	24:57.7	25:06.9
make install [s]	17.0	31.3	13.1	7.9
make uninstall [s]	6.9	7.4	5.4	4.1
Łączny czas kompilacji [min]	30:10.0	33:12.8	25:56:5	25:59.1

--> Gdyby dodać do czasu kompilacji czas wypakowania to wygrał by Intel pod kontrolą Arch'a, a tak zwycięzcą okazał się Athlon z Arch'em.

--> Myślałem, że dwurdzeniowy Intel pobije Athlona "na łeb i szyje", a tu niespodzianka. Jeśli ktoś wie czemu tak się stało to proszę o info w komentarzach.

Czas na zmianę, czas na GNOME

2008-09-26T15:31:00.003+02:00

--> Często denerwowało mnie moje środowisko - KDE 4. Działało wolno, niestabilnie i posiadało dużo błędów. Długo zastanawiałem się, czy go nie zmienić. Myślałem o powrocie do KDE 3, ale to nie miało by większego sensu - ostatnia wersja z gałęzi 3 to 3.5.10 i o ile mi dobrze wiadomo ta gałąź nie jest już rozwijana, a jeśli jest to jej rozwój przypomina chód żółwia. Myślałem o OpenBox'ie, ale środowisko to jest jak dla mnie za bardzo zaawansowane.

--> Wybór padł na GNOME. Dlaczego? Na dzień dzisiejszy szybkość GNOME i bibliotek GTK jest nieporównywanie szybsza niż KDE 4 ze swoimi QT 4.4. Możliwość dowolnych modyfikacji interfejsu, czego jak na dzień dzisiejszy brakuje czwartej wersji KDE. KDE 4 robi się coraz bardziej "cukierkowe" jak by to powiedział Maciek :) I jeszcze kilka mniej znaczących funkcji.

--> Jak na razie brakuje mi zamienników programów z KDE, np. K3b, digiKam, Okular, KTorrent, Kaffeine.

--> Móje GNOME:

Linux vs Windows - Killer Tux

2008-09-21T22:13:00.001+02:00

--> Hyhy, warto obejrzeć ;)

Bootchart - kto "szybciejszy" :D

2008-09-20T22:46:00.002+02:00

--> Bootchart to narzędzie monitorujące wszystkie procesy, które są wykonywane podczas startu sytemu. Głównym plusem programu jest przedstawienie logów w formie graficznej, co pozwala na bardzo czytelne i proste przeglądanie.

--> Zainspirowany przez Maćka, a konkretnie wpisem na jego blogu postanowiłem stworzyć "odpowiedz" na jego post :D Mój wykresik, podobnie jak jego jest dość stary, ale to najlepszy wynik jaki zdołałem osiągnąć - 19 sekund. Jest aż o 1 sekundę, całe 1000 milisekund i aż 1000000 mikrosekund lepszy od czasu Maćka :D

Yo Frankie! - bardziej otwarte? Niemożliwe!

2008-09-14T22:56:00.005+02:00

--> Tego lata w świecie OpenSource było głośno na temat projektu powstałego z ręki Fundacji Blendera - Big Buck Bunny. Peach, bo tak brzmiała nazwa kodowa dzieła utworzonego wyłącznie za pomocą otwartego oprogramowania, głównie Blendera to krótkometrażowy film. Nie ma co dużo o nim pisać - warto go obejrzeć. Rozprowadzany jest na licencji Creative Commons i można go bezpłatnie pobrać z oficjalnej strony, w praktycznie każdym formacie i jakości.

--> Dość o filmie. Przejdźmy do kolejnego projektu - Apricot. Zespół grafików pracujących w Blenderze oraz programistów podjął się stworzenia gra, która podobnie jak film Peach z której zostały zaczerpnięte postacie zostanie wykonana przy pomocy oprogramowania OpenSource. Gra będzie, a nawet już pracuje na silniku Cristal Space czyli "wolnym" engine na licencji LGPL.

--> Niedawno na oficjalnej stronie przeczytałem o wypuszczeniu wersji testowych dla Linuksa, więc czym prędzej pobrałem. Gra włączała się strasznie długo, chyba z 5 min. Nie wiem czego to wina. Gdy się już uruchomiła chodziła strasznie - z 5 FPS w podmuchach. Pomyślałem: "pewnie mój GeForce sobie za dobrze nie radzi". Pobrałem najmniej wymagającą wersję - zauważyłem tylko minimalną poprawę. 3 dni temu ukazała się wersja pod Windę. Zachęcam do pobrania i testowanie.

--> Projekty takie jak Peach czy Yo Frankie! udowadniają, że OpenSource nie gryzie, da się na tym pracować i tworzyć jakże ciekawe rzeczy.

--> Małe demo z oficjalnej strony:

KDE 4 - które menu lepsze?!

2008-09-09T21:38:00.011+02:00

--> Istnieje wiele typów ludzi używających komputery, dla jednych w systemie liczy się funkcjonalność, dla innych stabilność, a jeszcze innym zależy nad ładnym wyglądem i mnóstwem "bajerów", które często wykluczają dwie pierwsze możliwości.

--> Dziś chciałbym przedstawić i lekko porównać mena, z których mamy możliwość korzystania w KDE 4. Niedawno pisałem o plasmoid'ach. Tak naprawdę, mena w KDE 4 to nic innego niż części Plasmy, które można dodawać, usuwać i etc.

-> Które by tu wybrać?

--> Klasyczne menu KDE- czyli stare (ale jare :D) menu, które występuje już od pierwszych wersji KDE.

-> Ogólny wygląd - prostota, zero bajerów i niepotrzebnych funkcji.

-> Menu kontekstowe - dostępne po kliknięciu prawym przyciskiem myszy. Jest one ubogie i proste, lecz moim zdaniem nic więcej mu nie potrzeba. Przy odblokowanej Plaźmie dostępne są opcje przełączenia menu do wyglądu Kickoff oraz możliwość usunięcia tego Plasmoid'u.

-> Edytor menu - umożliwia modyfikacje pozycji programów ułożonych w menu, ich usuwanie i dodawanie oraz tworzenie nowych kategorii. Edytor menu jest we wszystkich rodzajach menu taki sam. Niczym nie różni się od tego z KDE 3.

-> Ustawienia menu - format pozwala na zmianę wyświetlania programów w menu (czy ma być wyświetlany opis, czy nazwa lub może to i to). Dzięki widokowi zmieniamy co ma być z menu wysuwane(?), lepiej to widać w obrazkach niżej.

-> Wygląd opuść.

-> Wygląd komputer.

--> Kickoff - menu to zostało stworzone przez zespół SUSE (aktualnie openSUSE) i przedstawione na aKademy 2006. Po raz pierwszy światło dzienne ujrzało w openSUSE 10.3 Pierwszy kontakt z tym menu miałem bodajże na Madnrivie 2007.0, instalując RPM dedykowany dla openSUSE. Następnie w Madrivie Xtreme było już przystosowane do systemu. Od którejś wersji KDE 3.5.* zostało włączone do jego kodu, a w KDE 4 powitało nas jako domyślne menu.

-> Ogólny wygląd - w tym menu została wykorzystana koncepcja kart, które zmieniają zawartość głównej części menu. Karty przełączają się po ich najechaniu - występuje przy tym ładna i prosta animacja. W prawym górnym rogu znajduje się link do strony domowej KDE, a w lewym kreseczki pozwalają na regulacje wielkości Kickoffa. Pod nimi pasek wyszukiwania.

-> Menu kontekstowe - jest identyczne jak w klasycznym menu.

-> Ustawienia menu - uboższe niż poprzednika. Pozwala wybrać, czy karty mają być zmieniane przez najechanie lub może kliknięcie.

-> Znajdź - bardzo przydatną rzeczą, której nie posiada klasyczne menu jest pasek szukania poszczególnych pozycji. Szuka on dowolnego fragmentu ciągu znaków wpisanego w formularz oraz umożliwia szybkie wyszukiwanie dowolnego wyrazu w Googlach.

-> Przeglądanie programów - całe przeglądnie odbywa się w jednym okienku, wybieramy pozycje kliknięciem, a chcąc cofnąć się używamy paska po lewej ze strzałeczką. W prawym górnym rogu widzimy swoją aktualną pozycję. Podczas przejść występuje ładna i prosta animacja.

-> Karta opuść - znajdują się tu wszystkie polecenia związane z kończeniem pracy oraz przycisk ponownego uruchomienia komputera i blokowania ekranu.

-> Dodawanie pozycji do ulubionych - programy dodajemy prawoklikiem na daną ikonkę, a następnie wybierając dodaj.

-> Usuwanie pozycji z ulubionych - usuwamy tak samo jak dodajemy - prawoklik i usuń.

--> Lancelot - menu napisane wyłącznie dla KDE 4, a od wersji KDE 4.2 będzie częścią tego środowiska. Jego wygląd bardzo dobrze pasuje do motywu Plasmy - Oxygen. Stworzone z ideą szybkiego dostępu do aplikacji, dokumentów oraz informacji o systemie. Minusem tego menu jest brak możliwości jego przeglądania klawiaturą (strzałkami), ale za to nie musimy wykorzystywać w ogóle przycisków myszy (o tym później). Lancelot jest aktualnie najbardziej popularnym projektem na KDE-look.org. Wygląd mojego Lancelotu ma małego buga, lecz myślę, że to wina jakiś błędów podczas kompilacji, ponieważ na zarzutach z oficjalnej strony nie widać brzydkiego obramowania jakie występuje u mnie.

-> Ogólny wygląd - wygląd jest w 100% dopasowany dla stylu Oxygen w KDE 4. Jest on bardzo podobny do Kickoffa - wykorzystanie kart, pasek wyszukiwania u góry. Na dole znajdują się ikonki odpowiedzialne ze kończenie pracy, przełączanie użytkownika oraz blokowania ekranu. Ikonka kielichu to menu Lancelota.

-> Menu kontekstowe - posiada o 1 funkcję więcej - konfiguracje skrótów.

-> Konfiguracja skrótów - nie ma tu jakiś wielkich możliwość. Fajną funkcją jest konfiguracja skrótu uruchamiającego, ponieważ klawisz "z okienkiem" nie działa zbyt dobrze.

-> Konfiguracja menu/Aplet - menu to możemy skonfigurować na wiele sposobów, dostosowując je pod siebie. Pierwsza kropka pozwala wybrać, czy menu ma mieć 1 ikonkę z możliwością zmiany zawartości kartami z prawej strony, czy karty mają zmienić się w ikonki (zrzut niżej). Jeśli komuś nie podoba się wygląd domyślny ikonki, może ją zmienić na ikonkę KDE lub dowolną inną. Konfigurator umożliwia nam także wybór sposobu uruchamiania menu - kliknięcie czy najechanie.

-> Wygląd po włączeniu opcji "rozbicia menu".

-> Konfiguracja menu/Menu - pierwsza opcja pozwala na wybranie sposobu aktywacji pozycji menu - kliknięcia lub innowacyjna metoda najeżdżania (o tym później). Wybieramy tu także czy przy przejściu do odległych pozycji w menu, poprzednie kategorie mają być skalowane czy też mają być pamiętane tylko 2 ostanie kolumny.

-> Zakładka komputer.

-> Wyszukiwanie programów - pasek podobny do tego z Kickoffa, lecz tutaj jest on w pełni zintegrowany z KRunner (wydaje mi się, że Kickoff też posiada tą integrację).

-> Regulacja wielkości - nie wygląda to tutaj zbyt ładnie. Menu to podobnie jak Kickoff umożliwia zmianę jego wielkości.

-> Przeglądanie menu - tutaj postaram się opisać na miarę możliwości tą innowacyjną metodę wybrania. Po najechaniu na jakąkolwiek pozycję pokazuje się przy niej kółeczko z 3 kropkami. Po najechaniu na nie czekamy chwilkę - dosłownie pół sekundy po czym następuje wybór tej pozycji. Do góry znajduje się ścieżka w jakim menu jesteśmy. Działa to identycznie jak nowy sposób poruszania się po katalogach w Dolphinie. Gdy pozycje nie mieszczą się w menu możemy je przewinąć, używając do tego strzałek - na dole i do góry. Przewijanie sprawia złudzenie takie, że wszystko wygląda jak dawny zwój, ikonki się tak jakby zawijają u dołu i u góry.

-> Dodawanie pozycji do ulubionych - programy dodajemy prawoklikiem na daną ikonkę, a następnie wybierając dodaj.

-> Usuwanie pozycji z ulubionych - usuwamy tak samo jak dodajemy - prawoklik i usuń.

-> Wersja programu.

--> Niektórzy pewnie pamiętając lub używają menu KBFX, które nie posiada swojego portu do KDE4, lecz deweloperzy piszą, iż takowy port będzie dostępny. Nie ma portu nie ma opisu ;)

--> Raptormenu - nie wiem o nim zbyt dużo. Nie wiem czy jest już ukończony, ponieważ u mnie skompilowany to tylko czarny prostokąt. Patrząc na wygląd i dokumentację jest bardzo ciekawą i przyjemną alternatywą dla poprzedników.

--> Podsumowując - każdy niech wybiera co lubi. Dla mnie - osoby która zbyt często nie korzysta z menu, najlepszą "bramką" jest klasyczne menu. W Kickoffie nie podoba mi się przechodzenie między programami, lecz to kwestia przyzwyczajenia, a Lancelot jest aż za nadto "wypasiony".

--> Proszę o jakieś komentarze do postów :D

Nowy rekord ;)

2008-09-08T19:18:00.006+02:00

--> Oficjalny rekord bloga w ilości ludzi online :D

Plasma z Plasmoids - potęga KDE 4

2008-09-04T14:59:00.008+02:00

--> Jeśli ktoś kiedyś coś słyszał o KDE 4, a nic o Plaźmie to można powiedzieć, że jednak nic o nim nie wiem... Plasma jest nierozłączną częścią tego środowiska graficznego. Na jej rzecz, do KDE 4 nie zostały przeportowane takie elementy jak, np. Kicker, Minicli (wykonaj polecenie), czy sam KDesktop. W pierwszych wersjach KDE 4 Plazmę tworzył pulpit, panel i menu. Jej funkcjonalność z wersja na wersje rosła. Wraz z rozwojem zaczęły powstawać nowe Plasmoid'y, które zwiększały funkcjonalność środowiska.

--> Dziś chciałbym zaprezentować Plasmoid'y które sam używam lub ich popularność wśród użytkowników KDE 4 jest bardzo duża.

--> Mój pulpit

--> Plasmoid'y, które używam lub nie używam z przyczyn technicznych, np. brak WiFi czy baterii. Kolejność losowa.

-> KGet - bardzo fajny Plasmoid pokazujący stan pobierania plików KGet'em.

-> Analog Clock - jak sama nazwa mówi, zegar analogowy, jego wygląd zależy od motywu Plasmy

-> Toggle Compositing - "pstrykacz" pozwala nam na szybkie włączanie i wyłączanie efektów Kwin'a

-> Weather - pokazuje nam pogodę dla danego regionu z Yahoo

-> Folder View - na rzecz tego Plasmoid'u zespół KDE zrezygnował z ikon na pulpicie. Ścieżkę pokazywanego folderu można dowolnie modyfikować

-> New Device Notifier - Plasmoid, którym zarządzamy nowymi urządzeniami podłączonymi do komputera, np. pendrive. Informuje on o ich podłączeniu, pozwala je przeglądać oraz bezpiecznie odmontować

-> Quick Access - pozwala on na przeglądanie zawartości katalogów z poziomu menu

-> Lock/Logout - niebieski przycisk blokuje KDE, a czerwony je wyłącza

-> Notes - umożliwia robienie notatek na pulpicie, jeden z bardziej przydatnych Plasmoid'ów. Posiada możliwość sprawdzanie pisowni. Jeśli mamy go w prawym dolnym rogu, menu kontekstowe wychodzi za ekran (bug ten występuje od kiedy tylko pamiętam)

-> Netgraph - Plasmoid monitoruje ruch sieciowy. Górny wykres to pobieranie, a dolny wysyłanie

-> System Monitor - Plasmoid pokazuje nam (od prawej): obciążenie procesora, zajętą pamięć RAM i SWAP

-> Calculator - najzwyklejszy kalkulator

-> KAlgebra - działa jak kalkulator, lecz nie ma przycisków i pozwala na wyliczanie skomplikowanych działań

-> Fifteen Puzzle - zasad gry nie będę tłumaczyć, pozwala zająć się czymś podczas długich kompilacji

--> Plasmoid'y które nie używam, lecz są popularne (screeny nie moje):

-> Battery Monitor - wyświetla stan baterii w laptopie

-> Plasma WiFi - pokazuje siłę zasięgu WiFi

-> PeachyDock - dock ala Mac OS X, u mnie się nie chce kompilować, a aktywności wokół tego projektu nie widzę

-> Email Notify - Plasmoid sprawdzający pocztę na dowolnym serwerze, dawniej Gmail Notify obsługujący wyłącznie GMaila

-> Plasma-am3rok - pokazuje aktualny utwór "grany" Amaroku. Występuje w 2 wersjach: jedna współpracuje z Amarok'iem 2, a druga z 1.4.*

--> Oczywiście, Plasmoid'ów jest bardzo dużo, np. tray, zmieniacz pulpitów, menadżer zadań czy menu. Są to podstawy środowiska, wiec na nie nie zawracałem uwagi.

--> Co do odmiany słowa Plasma w języku polskim - nie mam pojęcia czy moja odmiana jest poprawna, wiec z góry przepraszam.

KDE 4.1.1 wydane!

2008-09-03T20:42:00.004+02:00

--> Dziś została wydana nowa wersja środowiska graficznego KDE z serii 4. Kolejne wersje gałęzi 4.1.* będą wydawane co miesiąc. Pełną listę zmian można znaleźć tutaj.

--> Najważniejsze zmiany (z KDE.org.pl)

* Znaczna poprawa wydajności, interakcji i renderingu silnika KHTML i Konquerora - przeglądarki internetowej KDE
* Poprawki stabilności, renderingu i interakcji z użytkownikiem w Plasmie - powłoce pulpitu KDE 4
* Poprawki silnika PDF w przeglądarce dokumentów Okular
* Poprawki w Gwenview, przeglądarce grafiki, lepsze wyszukiwanie i wyświetlanie plików z błędnymi informacjami metadata
* Poprawiona stabilność i interakcje w KMai

--> W repozytoriach KDEmod4 dla Arch'a jest już najnowsza wersja. Jak na razie jedyny błąd, który opisywałem w którymś z poprzednich postów i został poprawiony to błąd związany z dostosowaniem paneli. Podświetleni przycisków działa już dobrze.

Flashowanie SE - K550i --> W610i

2008-08-31T20:17:00.005+02:00

--> Informacja o wydaniu wersji XS++ dla Linuksa, bardzo mnie zachęciła do małych eksperymentów. Na początku z myślą o przetestowaniu XS++ wyłączyłem kome, wyciągnąłem kartę SIM i M2, kliknąłem Connect przytrzymałem C, podłączyłem kabel i "hops". Wyskoczył długi log, lecz brakowało w nim modelu mojego telefonu, bez czego ani róż. "Pogooglowałem"... Z opisów wynikało, że to nie wina programu tylko mojej komórki, coś niby miało być uszkodzone.

--> Z racje, że miałem na 1 dzień laptopa z Windą zainstalowałem wszystko co było potrzebne do obsługi i flashowania komy. Po raz kolejny wyciągnąłem karte......... Bardzo ucieszył mnie fakt, że przy Phone ID znajdował się napis K550. Wersji dla Linuksa jeszcze bardzo dużo brakuje do pełnej funkcjonalność.

--> Miałem tylko sprawdzić czy działa, lecz nie mogłem się powstrzymać. Szybko znalazłem odpowiednie firmware i customizacje. Kierowałem się jakimś poradnikiem - był w języku angielskim, ale miał dużo screenów, więc jeśli czegoś się nie zrozumiało można było z nich wywoskować :D Dodałem nowe czcionki do customizacji i rozpocząłem flashowanie. Trwało parę minut. Szybko włączyłem komórkę i moim oczom ukazał się Sony Ericsson K550i z firmwarem od W610i. Wszystko działało bez zarzutów.

--> Jednak to mi nie wystarczyło. Zassałem kilka patchów i rozpocząłem patchowanie. Tutaj trwało wszystko bardzo długo. Nie mogłem zrozumieć poradnika, lecz sobie poradziłem. Podczas patchowanie trzeba było 3 razy odłączać kabel i wyciągać baterię oraz ponownie ją wkładać i podłączać kabel przed ówczesnym wciśnięciem C. Jednakże jak zwykle szybciej kliknąłem niż pomyślałem. Po pierwszym wyciągnięciu podłączyłem wszystko za szybko i popsułem cały firmware - ekran migał raz na biało raz na czarno. Dioda przy podczerwieni świeciła cały czas. Za bardzo nie miałem pojęcia co robić. Pewien użytkownik forum SE doradził ponowne flashowanie. Tak właśnie zrobiłem. Pomogło :D Następnie już po nauczce przeprowadziłem instalacje patchów bez problemu.

--> Po wgraniu wszystkich patchów, zassałem i "włożyłem" w telefon nowe sterowniki do dźwięku, ekranu i aparatu. Tutaj nie było żadnych problemów.

--> Co lepsze, a co gorsze:
+ fajny odtwarzacz muzyki
+ flash menu
+ obsługa SWF
+ przycisk który włączał internet, włącza teraz Waklman'a
+ nowe wskaźniki baterii i zasięgu (patch)
+ nowy pasek regulacji głośności (patch)
+ radio bez słuchawek (patch)
+ minimalizacja transferu przez Bluetooth (patch)
+ telefon działa bez karty SIM (patch)
+ przełączanie utworów przyciskiem w słuchawkach (patch)
+ podświetlenie od 10% do 100% (patch)

- otwarcie klapki od aparatu nie włącza go
- duży rozmiar zegara działa jakoś nie tak, raz jest mniejszy raz większy
- od czcionki można dostać świra (lecz to wina wyłącznie moja, bo taką sobie wybrałem, da się łatwo zmienić)
- utrata gwarancji :D

--> Moje modyfikacje są znikome, w porównaniu do niektórych...

--> Foty:

--> Polecam to... Fajna zabawa i satysfakcjonujący efekt :D

KDEBluetooth 4 - problem z wysyłaniem plików

2008-08-29T16:21:00.004+02:00

--> Framework dla KDE 4, działał mi dobrze (niby), widział mój telefon, kontrola KDE przez Bluetooth również działała poprawnie, lecz... Za nic w świecie nie działało mi wysyłanie plików. Program nawet nie wywalał żadnych błędów. Wyglądało to tak, jakby plik został już wysłany, lecz w komórce go nie było. Dziś doszedłem do setna problemu. Brakowało mi pakietu:

obex-data-server

--> Co zauważyłem? Po wysłaniu pliku, trzeba wyłączyć Bluetooth w komórce, lub program, bo inaczej nie wyślemy żadnego następnego pliku.

Flashowanie Sony Ericsson? Nie problem!!

2008-08-25T23:27:00.005+02:00

Jeden z najpopularniejszych programów do flashowania telefonów marki Sony Ericsson wreszcie dostępny na Linuksa. Możliwe jest także po drobnej modyfikacji uruchomienie go pod Mac OS X.

Jest to jeszcze wersja beta ale według wielu osób zdecydowanie nadająca się do użytku. XS++ pozwala modyfikować pliki systemowe SE. Dzięki temu, możemy wgrywać nowe języki, łatki, oprogramowanie…

Deweloperzy na razie wydali tylko wersję na Linuksa. Jednakże ponieważ żaden z nich nie używa systemu Windows jako głównego, wersja dla okienek będzie się rozwijać trochę wolniej. Interfejs napisany jest w TK.

--> Dziś przeczytałem to na LinuxNews, niestety nie mam na "stanie" żadnego zdatnego telefonu dla eksperymentów, więc niestety nic nie wykombinuje :|

Sudo - inny sposób na su

2008-08-22T20:59:00.007+02:00

--> Niedawno zainstalowałem nowy system. Chciałem go jak najbardziej odchudzić, przyspieszyć start i etc. Usunąłem ze startu CUPS i Bluetooth'a, bo usług tych nie używałem przy każdym włączeniu. Zaoszczędziłem 1 sekundę, ale jaką satysfakcje miałem :D Następnie irytowało mnie ciągłe logowanie na root'a i uruchamianie tych że usług (najbardziej denerwujące było wpisywanie mojego super długiego, złożonego z cyfr, liter, kropek i w ogóle wszystkich możliwych znaków hasła :P). Z pomocą przyszło mi Sudo.

--> Sudo to program dzięki któremu możemy uruchamiać polecenia które potrzebują praw root'a na koncie zwykłego user'a, z uwierzytelnianiem jego hasłem lub w ogóle bez hasła. Zasada działania jest dość prosta: zamiast logować się na root'a i wpisywać polecenie:

su
(hasło)
polecenie

wykonujemy jedną komendę:

sudo polecenie

--> Każdy user Ubuntu chyba wie o co chodzi. Choć w przypadku tego systemu wstępna konfiguracja daje duży minus bezpieczeństwu temu os'owi.

--> INSTALACJA
-> Sudo znajduje się domyślnie w większości dystrybucji, lecz jeśli go nie ma to wystarczy pobrać źródełka z oficjalnej strony, jednakże zaleca się instalacje gotowych paczek,np:

urpmi sudo
czy
pacman -S sudo

--> PISZEMY CONFIG
-> Sudo nie działa sobie "od tak". Poprawna konfiguracja zapewni nam pełną kontrolę i bezpieczeństwo. Plik konfiguracyjny znajduje się w katalogu /etc a jego nazwa to sudoerc. Config ten należy uruchamiać tylko i wyłącznie poleceniem:

visudo

oczywiście na koncie root'a. Do edycji /etc/sudosrc przez visudo przyda nam się znajomość edytora Vi wiec zapraszam do man vi ;)
Podstawowa składnia przedstawia się następująco:

nazwa_usera nazwa_hosta = polecenie

-> W teorii może wyglądać to wszystko niezrozumiale, więc posłużę się gotowymi przykładami:
loki - user nr. 1
aga - user nr. 2
mirek - user nr.3
users - grupa
Komp - host (standardowo localhost)

-> Nadawanie praw na wykonywanie polecenia (/etc/rc.d/bluetooth) danemu user'owi (loki), wraz z późniejszą autoryzacja jego hasłem:

loki Komp = /etc/rc.d/bluetooth

-> Nadawanie praw całej grupie (users) z użyciem możliwości podania wielu poleceń (możliwość wpisywania wielu poleceń możemy wykorzystać również w pierwszym przykładzie):

users Komp = /etc/rc.d/cups, /etc/rc.d/bluetooth

-> Nadawanie praw na wykonywanie polecenia (kadu) jako inny user (aga i mirek):

loki Komp = (mirek, aga) kadu

-> Nadanie praw na wykonywanie polecenia (/etc/rc.d/bluetooth) bez uwierzytelniania hasłem user'a (loki) (używać z umiarem):

loki Komp = NOPASSWF: /etc/rc.d/bluetooth

-> Nadanie całkowitej swobody user'owi (loki) (nie zalecane!!!):

loki ALL = NOPASSWD ALL

--> UŻYWANIE SUDO
-> Jak na początku tego mini poradnika przedstawiłem w jaki sposób używać Sudo (wykonanie polecenia (/etc/rc.d/bluetooth start):

sudo /etc/rc.d/bluetooth start

-> Wykonywanie polecenia (kadu) jako inny user (mirek):

sudo -u mirek kadu

-> Przedłużenie ważności hasła:

sudo -v

->Wygaśnięcie hasła:

sudo -k

Kadu 0.6.5 SVN - wreszcie dla KDE4

2008-08-21T12:34:00.013+02:00

--> Wczoraj na TheCamels.org przeczytałem o nowym wydaniu Kadu. W liście zmian najbardziej spodobał mi się fragment:

Pełny port funkcjonalności Kadu 0.6.0 do biblioteki QT w wersji czwartej. Przeportowanie Kadu na nowoczesną bibliotekę Qt4, która jest szybsza, udostępnia nam także wiele nowoczesnych technologii.

A humor pogorszył:

Port na platformę Windows

Po przeczytaniu tego drugiego pomyślałem: "A niech mają..."

--> Skompilowałem najnowszą wersje z SVN:

svn co http://www.kadu.net/svn/kadu/trunk kadu
cd kadu
su

./Instaluj

Na początku maiłem problemy z kompilacją, coś nie szło... Po raz kolejny zaglądnąłem do listy zmian i zauważyłem:

Wydzielono bibliotekę libgadu ze źródeł Kadu. Libgadu znajduje się teraz w zależnościach Kadu.

Więc szybka instalacja libgadu i kompilacja poszła bez najmniejszych problemów. Dodam jeszcze, że z najnowszą wersją kompilują się tylko moduły, które są zaznaczone domyślnie, czyli o Tabs, Spellchecker i innych przydatnych jak na razie możemy zapomnieć...

--> Na pierwszy rzut oka okno główne Kadu wygląda bardzo dobrze, poza brakiem ikonki wyciszenia:

--> Okno rozmowy w ogóle mi się nie podoba. Na dole małe niedociągnięcia, widać jakieś białe trójkąty w rogach obszaru pisania. W obszarze, w którym znajduje się wiadomości ramka jest bardzo mała i to sprawia wrażenie jakby tekst nachodził na okno (choć nie wiem czy to nie przyzwyczajenie do modułu Tabs, który troszkę pogrubiał ramkę). Brak ikonem pogrubienia, kursywy i pochylenia.

--> Zmiana statusu. Tutaj widzimy już 100% port na QT 4.4. Bardzo ładnie to wygląda.

--> Okno konfiguracji. Jest identyczne, tyle że posiada styl Oxygen. Nie zauważyłem tutaj żadnych różnic. Bardzo ładne.

--> Edycja kontaktu. Tutaj podobnie jak wyżej. Nie zauważyłem dużych zmian. Jedyne co nie działa to priorytety, dla InfoBota mam priorytet 3, aby był na samej górze, a w tej wersji Kadu mimo tego priorytetu InfoBot ułożony jest według alfabetu.

--> Historia. Nie ma tu nic ciekawego i nowego, lubi się wysypać:

--> Dymki. Nic nowego. Dymki są troszkę większe i mają jakby rami. Jak się najedzie na dymek to lekko się podświetli.

--> Wersja Kadu:

--> Ogólnie rzecz biorąc Kadu bardzo mi się podoba, choć troszkę się zawiodłem portem dla Windy.

Sprostowanie White Eagle - developera Kadu:

1) Brak ikon związany jest z zestawem glass który używasz. Nie jest on jeszcze przystosowany do nowego kadu, ale wkrótce powinno to nastąpić

2) Te białe trójkąty w rogach pola edycji muszą być winą stylu oxygen. Używam Plastique i ich nie ma. Podobnie w stylach windows czy cleanlooks. Ale może uda się to jakoś obejść w kadu

3) Advanced_userlist powinien dobrze już działać w następnej becie. Poprawka. Advanced_userlist już działa poprawnie.

4) O wysypach historii nic nam jak na razie nie wiadomo. Dobrze byłoby gdybyś napisał o szczegółach na kadu.net/forum

5) Moduły stopniową są portowane do Qt4, ale wiele zależy od ich opiekunów na których nie mamy wpływu. Moduły SpellChecker i SentHistory już powinny działać

KDE 4.1 - Mandriva

2008-08-20T22:10:00.004+02:00

--> Ostatnio na forum Mandrivy ktoś powiedział, że na 2008.1 nie ma szans na zainstalowanie KDE 4.1, a więc szybki reboot i do roboty :D

--> Dodałem oficjalne repozytoria od KDE 4.1:

urpmi.addmedia kde41 http://ftp.tuniv.szczecin.pl/pub/kde/stable/4.1.0/Mandriva/RPMS/i586/ with media_info/synthesis.hdlist.cz

--> Wyłączyłem wszystkie inne repozytoria, zostawiłem tylko to. Na początek zainstalowałem tylko task-kde4-minimal czy coś takiego. Później dopiero pełnego task'a. Przy wersji minimal coś to KDE nie chciało ruszać. Podczas zaznaczania zależności wybierałem tylko wersje 4.1 lub najwyższą jaka jest. I działa :D KDE 3.5.9 też śmiga, jedyne co się "gryzie" to zależności związane z pakietami językowymi. Łatwo temu zaradzić, dodając do urpmi parametr:

--allow-force

--> Screen:

KDE 4.1 - co nie tak :|

2008-08-19T22:02:00.003+02:00

--> Efekty KWin. Cień wyraźnie niedopasowany do okienka..

--> Częsty efekt po długotrwałej pracy podczas wylogowywania.

--> Jeśli zrobimy duże pomniejszenie to panel zasłania nam powiększenie. Tylko ponowne logowanie ratuje (choć nie wiem... może jest jakiś skrót). Opcja w ogóle nieprzydatna :D może jeszcze ją rozwiną...

--> Nie da rady przenieść z "dużego" menu ikonki na panel (w moim przypadku dolny). Esc nam nie pomoże.

--> KRunner częsty efekt przy włączonych efektach.

--> Po zablokowaniu elementów Plasmy i najechaniu na jej element możemy ujrzeć "ten pasek" ( :D ), który jest dostępny wyłącznie na odblokowanej Plaźmie.

--> Konfigurator panelu czasem nie radzi sobie.

--> Przy włączaniu jakiegokolwiek menu. Czasem długo takie coś jest czasem nie ma w ogóle.

--> Lewy góry róg. Ikonka Kadu zamiast w tray'u na pulpicie. HPLIP też tak potrafi zrobić...

--> Czasem po zmianie pulpitu z włączonymi efektami.

--> Błędy inne niż wizualne:
- Przy montowaniu wiele urządzeń i ich od montowaniu, często aplet Informacja o nowych urządzeniach lubi się "wysypać". Niby jak się najedzie na to urządzenie to coś się świeci ale nic nie widać
- Skróty klawiszowe, np. Print Screen w ogóle nie działają :|
- Aplet, który wyświetla zawartość dowolnego folderu chodzi bardzo wolno jeśli się ma w nim dużo plików
- U mnie w ogóle nie działa montowanie płyt. Musiałem ręcznie modyfikować /etc/fstab. Dla śmiechu podam tą jedną linijkę: /dev/sr0 /media/cdrom auto user,noexec,nodev,unhide 0 0.
- KRunner "widzi" tylko programy z /ścieżka/do/kde/bin, a np. nazwy Kadu już nie dopełnia, choć nie wiem czy dobrze mam skonfigurowane.
- To co mnie boli, port KBluetooth... W ogóle nie idzie przez niego wysłać plików.
- Chciałem ostatnio przesłać kilka filmików na kome. Koma o dziwo montuje się bez problemów. Pasek postępu kopiowania doszedł do końca, choć tym sie nigdy nie sugerowałem (w KDE 3), zawsze czekałem jeszcze parę minut zanim od montowałem urządzenia. Po tych paru minutach KDE4 robi to za mnie, na ekranie komy pokazuje się, że mogę odłączyć kabel. Odłączam, włączam kome i plików nie ma.

--> Dużo jeszcze brakuje do pełnej stabilności... Czy KDE4 jako domyślne środowisko graficzne nadaje się do Mandrivy 2009.0? Nie wiem...

mhmh... Witaj!

2008-08-18T21:19:00.004+02:00

--> Nie ma co się długo rozpisywać. Witam wszystkich!